STEREO
'n muziekweblog


Links
3voor12
KindaMuzik
Alt0169
Subbacultcha
Northern Lake

e-mail

Archief
12 juni - 20 juni
27 mei - 11 juni


Pitas.com!

Thursday, June 29, 2000 - 01:12 p.m.
In het kader van de wedstrijd van vanavond ben ik eventjes op zoek gegaan of ik iets kon vinden over Frank Rijkaard's actuele muziekvoorkeur. Ik kan me herinneren dat-ie een groot fan was van de Breeders, Pixies en Frank Black. Hij is zelfs nog wel eens te gast geweest in zo'n programma van Fons Dellen waarin Bekende Nederlanders hun favoriete plaatjes mochten draaien. Maar een beetje lopen zoeken op 'Frank Rijkaard' in Altavista levert naast een moedeloos makende hoeveelheid Euro2000 pagina's helaas niet erg veel bruikbaars op behalve dan dat Frank ook een Morrissey/Smiths fan - z'n favoriete nummers zijn Bigmouth Strikes Again en Half A Person - blijkt te zijn.

Naar aanleiding van m'n opmerkingen over 3voor12 gisteren kreeg ik een mailtje van vpro's Erwin Blom en misschien was ik inderdaad wat té negativistisch over de hoeveelheid nieuws op de 3voor12-site. De uitgebreide verslaggeving vanaf Pinkpop was ik natuurlijk niet vergeten, maar misschien was het juist wel dáárom dat de reguliere aanvoer van nieuwtjes en info een tikkeltje tegenvalt. Dat je steevast twee keer moeten klikken om een bepaald artikel te bereiken is bewust gedaan, en ik citeer:

...en wel om de volgende reden. In de vorige versie hadden heel weinig mensen door hoeveel nieuwe info wekelijks op de site verscheen. We willen per se dat dat duidelijk wordt. Daarom moet je soms in eerste instantie een klik extra maken, maar verder hebben we de site juist veel platter gemaakt en kun je nu bijvoorbeeld in een opslag de laatste afleveringen van programma's zien waar je in het verleden vijf keer moest klikken om iets te horen. You win a lot, you loose some.

Vandaar dus. Als je met name geïnteresseerd bent in een bepaald deel kun je dat dus gewoon het beste bookmarken; 3voor12.vpro.nl/journalism bijvoorbeeld of 3voor12.vpro.nl/hetlek.

Q Crossword: alhoewel ik persoonlijk liever had gezien dat ze bij de NME hun kruiswoordpuzzel op het net hadden gezet. Q is toch nogal een ouwelullen blad. First name of Manic Wire (5) en Nick Heyward had 100 of them (7) kan ik nog wel oplossen - want respectievelijk Nicky en Haircut, maar van Jo Jo Gunne's only hit implored this thrice heb ik geen flauw idee.

Now playing: KALX - collegeradio vanaf de University of California te Berkeley, in realaudio dus.

Wednesday, June 28, 2000 - 06:47 p.m.
Surrealistisch moment in Neighbours op de BBC vanmiddag:

Tad en Simone zitten in de coffeeshop de hoezen te bewonderen van de platen die ze net gekocht hebben en praten over muziek:
Tad: Oh man, I wish we got that Mogwai remixes album.
Simone: I know... Do they rule or what?
Tad: They rule!

Ik ben er 'savonds bij de herhaling even goed voor gaan zitten maar ze zeiden het echt. Fantastisch! Een paar scenes later zaten ze naar de muziek te luisteren die ze wél hadden gekocht maar dat viel nogal tegen: doorsnee Prodigy Light-achtige techno. Neighbours is gewoonweg de coolste soap ever, want ook verantwoordelijk voor de carrieres van Kylie (en Danii) Minogue en Natalie Imbruglia. En een paar jaar geleden hadden ze een scene waarin een van de Pet Shop Boys Ramsey Street binnen reed en aan Madge de weg vroeg omdat-ie verdwaald was. De enige soap die ook maar een beetje in de buurt komt qua coolheid is As The World Turns omdat Lauryn Hill daar ooit een rolletje in had. Dat was ongeveer ten tijde van het eerste Fugees album. Als ik het me goed herinner mocht ze ook nog af en toe een liedje zingen, maar dat was helaas niet meer dan de standaard zoetsappige soaprommel. Oh, en de beeldschone Brooke Alexander die nu CNN's Worldbeat presenteert speelde ook ooit in As The World Turns. En ja, ik kijk véél te véél televisie.

Lady Aïda doet voor 3voor12 verslag van het Spaanse Sonar 200o: ligt het trouwens aan mij of hebben ze bij 3voor12 sinds de vernieuwde vormgeving een stuk minder nieuwsberichtjes enzo? En als ik helemaal eerlijk ben vind ik de nieuwe interface niet echt handig. Als je naar een bepaald nieuwsitem of programma wil - bijvoorbeeld om te kijken wat de nieuwe Disque Pop is - moet je steevast twee keer klikken. Van de voorpagina kom je dan eerst op de Journalism pagina terecht en van daar kun je pas het artikeltje zelf bereiken. Nogal omslachtig.

Culturele instellingen Groningen willen late trein naar Randstad: kunnen wij Hollanders ook eens naar de Vera.

now playing: Aretha Franklin - Soul Sister - The Classic Aretha Franklin

Tuesday, June 27, 2000 - 08:20 p.m.
Bij gebrek aan interessante Nederlandse muziek webzines blijf ik maar lekker hardnekkig naar Zweedse publicaties verwijzen: Poco Loco heeft z'n tweede editie online gezet met onder andere een interessant (lekker lang, bevlogen geschreven) artikel over de Birminghamse scene, over bands als Pram, Plone en Novak en labels als Warp en Wurlitzer Jukebox enzo. Je moet er dus wel een beetje Zweeds voor kunnen, maar ik zie mij nu eenmaal genoodzaakt deze strategie aan te houden totdat a) heel Nederland Zweeds kan lezen of b) er eindelijk leuke Nederlandstalige muziekwebsites komen.

Gezien op de teletekst van Fox 8 - maar (nog?) niet op hun site - dat ze de fantastische Engelse serie The Young Person's Guide To Becoming A Rock Star gaan herhalen. Erg humoristisch programma over de Schotse, fictieve (alhoewel d'r volgens mij wel een cd naar aanleiding van de serie is verschenen) band Jocks Wahey, die het in korte tijd helemaal maakt en in even korte tijd naar de klote gaat. Een soort Commitments goes Britpop, met gastrollen van onder meer Noel Gallagher (eerste aflevering al, als ik het me goed herinner) en Jay 'Jamiroquai' Kay. Vanaf 3 juli.

En tot mijn grote vreugd hoorde ik gisteravond in Het Lek de Single Van Het Jaar langskomen, oftewel Freiburg V3.0, Console's remix van de Tocotronic klassieker. Het nummer is al wekenlang een grote hit op mijn computer dankzij Napster.

now playing: Ozomatli - Ozomatli (maar weer eens uit de kast gehaald omdat dat er wel errúg leuk uitzag op de teevee tijdens Glastonbury)

Monday, June 26, 2000 - 10:47 p.m.
De enige andere bijdrage vanuit de Lage Landen op het Glastonbury-festival - the other stage, ergens zaterdagmiddag - kan trouwens ook rekenen op de goedkeuring van de NME:

Soulwax were the first band to make any real impact. Walking casually on stage in beige, straight-fitting suits, they breezed through a deceptive array of distorted slide guitars, drum loops, even finding time to synchronise their dance routines.

Het viel me trouwens op hoe weinig crowdsurfers er op dat hele Glastonbury te zien waren. Alhoewel ik wel moet toegeven dat er weinig echte rawk-muziek werd getoond in de BBC2 teevee-registratie. Maar het deed me in ieder geval deugd om te zien dat er nog gewoon ouwerwets met z'n allen op en neer gesprongen werd...

Het nieuws van de dag: Twentse Courant Tubantia gaat binnenkort een muziekwebsite openen, waarop artiesten zich buiten de gebaande paden van de platenmaatschappijen zich aan het publiek kunnen presenteren... Mojo laat oog vallen op Groninger draf- en renbaan als toekomstige lokatie voor festivals en concerten en dergelijke... En in het Rotterdamse Dagblad recensies van de nieuwe albums Elliott Smith en Queens Of The Stoneage.

now playing: Het Lek met De Moordlijst

Sunday, June 25, 2000 - 10:32 a.m.
Vraag me trouwens af hoe Junkie XL het er vanaf heeft gebracht op het Glastonbury Festival. Het schijnt dat er erg druk word gedaan over de single Zerotonine - verschijnt in de UK in Juli, wordt hoog in de top10 verwacht - maar die is nog in de Prodigy-achtige breakbeat-stijl en bovendien nog met Rude Boy en op Pinkpop liet Tom Holkenborg een meer trance-y set horen. Maar de NME is in ieder geval erg positief in hun verslag over de dancetent op Vrijdag:

Indeed, things don’t really kick-off until the Prodigy-go-trance of fast-rising Dutchman Junkie XL brings the house down like an angry, one-man kick drum. It’s loud, brutish and unwieldy, but it goes off like the proverbial rocket.

Ben eigenlijk al het hele weekend Glastonbury op de teevee aan het kijken en het is toch wel een héél opmerkelijk festival en niet te vergelijken met iets als Lowlands of Pinkpop. Van Glastonbury kan ik echt begrijpen dat je daar heen gaat voor de ervaring, de vibe, de experience en dat de bands, de line-up niet zoveel uitmaakt. Dat wordt van Pinkpop ook wel gezegd, maar dat is toch meer op z'n Henry Ford's: ''t maakt niet uit van wat voor muziek je houdt, als het maar blanke grunge-y gitaarrock is', op Glastonbury is er écht voor ieder wat wils. Ik heb de afgelopen dagen inderdaad veel gitaargroepjes (Wannadies, Elastica, Idlewild, Travis etc) zien en horen langskomen maar bijvoorbeeld ook Lady Smith Black Mamboza, de Artful Dodger en de Pet Shop Boys. Als ik het goed begrepen heb stond ook Burt Bacharach gepland, maar moest hij op het laatste moment afzeggen vanwege een schouderblessure. Ik geloof zelfs dat je een fantastisch weekend kunt hebben zonder ook maar één band gezien te hebben met alle dingen die er omheen gebeuren. Okay, een boel daarvan is zweverige hippie nonsens maar ze hebben potdorie wel een Ballroom tent.

Van Pias Records komt het heugelijke nieuws dat zij de fantastische IJslandse band Sigur Ros hebben getekend en hun internationale debuutalbum Agaetis Byrjun (stond vorig jaar al maanden op één in de IJslandse hitparade) tegen het eind van de zomer zullen uitbrengen. Als dat album - dat overigens al in Augustus in Engeland zal verschijnen - ook maar een fractie zo goed is als hun ep Sfevn-N-Englar is-ie al zeer aan te raden. Prachtige verstilde, bijna buitenaards klinkende muziek als een arctische kruising tussen God Speed You Black Emperor en de Cocteau Twins.

now playing: Len - You Can't Stop The Bum Rush

Saturday, June 24, 2000 - 05:08 p.m.
So you wanna fake being a indierock expert (link via New York London Paris Munich): vooral het pick a foreign country and school yourself in some of its bands gedeelte is herkenbaar.

Family.org - A Web site of Focus on the Family - recenseert plaatjes, bijvoorbeeld Eminem, Britney Spears en Beck, op haar geheel eigen manier. De muziek an sich is in deze christelijke ogen/oren van ondergeschikt belang en in plaats daarvan wordt er met name gekeken naar de pro-social content - over Eminem: absolutely none - en objectionable content. Zelfs N'Sync kan niet voor 100% door de beugel.

now playing: Glastonbury 2000 op BBC2 (nu: Coldplay)

Saturday, June 24, 2000 - 02:11 p.m.
bis viert de release van hun nieuwe ep, Music For A Stranger World, met een geheel vernieuwde website. Je kunt je overigens afvragen of er werkelijk iets te vieren valt, want als die-hard bis-fan vind ik die nieuwe ep nogal tegenvallen. Het begint al met het hoesje: niet meer het vrolijke knip-en-plakwerk van een Secret Vampire Soundtrack of een New Transistor Heroes of de cartoon-figuren en zuurstokkleuren van Social Dancing maar een boos kijkende band tegen een dreigend groene backdrop. Eigenlijk is boos niet het goeie woord en is het meer gedesillusioneerd. Vooral Manda Rin kijkt teleurgesteld en pissed-off uit haar ogen. En zo klinkt de ep ook een beetje. Iets donkerder en een stuk minder poppy dan voorheen en eigenlijk een beetje inspiratie-, fut- en fantasieloos. Het is niet per se slecht maar dat wat bis zoveel meer maakte dan Human League kopiërende synthipop is slechts in marginale mate aanwezig. Het is bijna bis by numbers. Laten we hopen dat het slechts een tijdelijke setback is, een fase zeg maar. In ieder geval vind je op de site nu ook een bis radiostation, dat 24 uur per dag bis-deuntjes speelt in zowel realaudio als streaming mp3 en als je je abonneert op de mailinglist word je in de gelegenheid gesteld de exclusieve mp3-track DJ te downloaden. Qua pure popsong een nummer van b-kant kwaliteit maar wel met net dat beetje extra pit dat de nummers op Music For A Stranger World lijkt te ontbreken.

Het wordt hoog tijd dat de Nederlandse kranten eens naar Zweden kijken hoe daar de verschillende festivals gecoverd worden, zowel op papier als internet. Zelfs de Göteborgs Posten heeft bijvoorbeeld een uitgebreid Hultsfred verslag met recensies en artikelen en transcripts van chatsessies met bands en dergelijke. Voor het Roskilde-festival komt de tabloid Aftonbladet zelfs met een heuse reisgids in pdf-formaat. En voor wie geen Zweeds kan lezen: de vijf bands die je volgens muziekredacteur Håkan Steen zeker moet zien zijn: Romanthony, The The, de Flaming Lips, de North Mississippi All Stars en Olivia Tremor Control.

now playing: Glastonbury 2000 op BBC2 (nu: Idlewild)

Friday, June 23, 2000 - 04:45 p.m.
Goede smaak heeft in de moordlijst klaarblijkelijk tijd nodig: Belle & Sebastian stijgt naar de 4e plek (maar dat is nog steeds één plek lager dan die verschrikkelijke Perfect Circle...) en Brassy komt binnen op 18. Voor de lijstjesnerds: zoek de verschillen met de Pulstop van Studio Brussel.

Een nogal late (en waarschijnlijk té late) aankondiging: deze zaterdag vind er in Studio Amstel van de VPRO aan het Rembrandtplein in Amsterdam een nieuwe editie plaats van het Amstel Festival. Er wordt opgetreden door Tank uit Frankrijk, de Engelse bands Last Harbour en Zan Lyons en uit Amerika komt Halifax Pier. De Avonden, de culturele late show van de VPRO op Radio 5, neemt het allemaal op en zal een en andere later uitzenden in de vorm van portretten van de betreffende artiesten. De toegang is gratis maar je had wel moeten reserveren.

now playing: Best Of The Smiths Volume 1

Thursday, June 22, 2000 - 09:44 a.m.
Nadat Salako vorige week woensdag in de Paradiso had gespeeld zijn ze linea recta naar de vpro gereden voor de opname van Club Lek. Volgens presentator Jaap Boots was de band het hoogtepunt van de avond.

Trouwens niet vergeten een paar extra videobanden in te slaan want de BBC doet dit weekend ruim verslag van het Glastonbury festival (en heeft vrijdag bovendien een Simpsons night.)

Verder nog wat willekeurige muziek-in-de-lokale-krant-links: een interview met Cypress Hill in het Brabants Dagblad waarin trouwens ook een paar lokale rappers figureren. Ze hebben d'r trouwens ook een Dossier MP3, waar eigenlijk alleen maar wordt uitgelegd wát het is en een paar voorspelbare links wordt gegeven. In het Rotterdams Dagblad is NOFX's Pump Up The Valuum CD Van De Dag.

now playing: Pooh Sticks - Million Seller

Wednesday, June 21, 2000 - 11:59 a.m.
Kalenderpanden/Entrepotdok; ik was er nog nooit geweest. Een immens kraakpand ergens achter Artis in Amsterdam-Oost met tevens ruimte voor concerten. Gisteravond speelde daar dus de Amerikaanse artschool-rock band Les Savy Fav voorafgegaan door twee Nederlandse emo-bandjes. Feverdream begon iets over 10en - wat me deed afvragen of ik het wel allemaal zou halen voor ik weg zou moeten om de laatste trein te halen - met een nogal nietszeggend schreeuwerig niemendalletje maar revancheerde zich snel met een set vol innovatieve, intelligente en tegelijkertijd hardverscheurende noisy gitaarrock vol wringende gitaren, intens schreeuwende vocalen en breekbare melodieën. Ik heb net een paar mp3-fragmenten van hun homepage gedownload maar die klinken op een of andere manier een stuk minder overtuigend. Live zijn ze wel zeker een van 'sNeerlands beste rockbands. Next up was The Lattitude en dat was meteen een stuk minder. Mediocere halftempo punkrock met veel metalachtig gitaarwerk, een zanger met een beroerde stem en een boel nog beroerdere liedjes. Goed, er waren een paar lichtpuntjes; daar waar de band - zoals álle emobandjes klaarblijkelijk - een beetje als de Get Up Kids klonk maar tenzij de gitarist/zanger meteen al z'n Iron Maiden platen weggooit wordt het nooit wat met deze band. Beide bandjes speelden gelukkig lekker kort; een minuut of 25 en dat is lang zat wat mij betreft, dus het was plusminus tien voor twaalf toen Les Savy Fav het podium opkwam. Ik wou op z'n laatst iets voor half één weg, omdat ik ook niet helemaal zeker wist hoe ik precies terug naar het station moest lopen maar op deze manier kon ik ieder geval nog een groot stuk van deze band - waar ik toch voor gekomen was - zien. Begin dit jaar tipte de NME Les Savy Fav - samen met bijvoorbeeld L/A/L en ...And They Will Know Us By The Trail Of Dead - als een van de Amerikaanse rockbands om dit jaar gaten te houden, vooral ook vanwege de tijdens de live-shows bijna ontsporende zanger. En wat dat betreft had de NME het helemaal bij het rechte eind. Terwijl de overige drie leden van de band stug hun Brainiac meets Jesus Lizard artschoolnoisepunk ding deden - de band ontstond op de Rhode Island School of Design, waar ook de Talking Heads hun wortels hebben liggen - gedroeg de zanger - gekleed in een lichtblauw gebreid wollen truitje en een foute rooie korte broek - zich van het eerste moment als een malloot van de bovenste plank. De longen uit z'n lijf schreeuwend is-ie vaker vóór dan op het podium te vinden om het - overigens slechts ongeveer 30 koppen tellende, en dat is jammer - publiek lastig te vallen en de toch al provisorische lichtinstallatie eigenhandig te verbouwen en dergelijke. Tussen de bedrijven door houdt hij ook nog z'n sampler aan de praat en probeert z'n net geleerde Nederlandse zinnetjes uit; 'Wij zijn Les Safy Fav' is om heel eerlijk te zijn, het enige dat verstaanbaar is. Het gevaar ligt op de loer dat de grap, het opvallende gedrag van de zanger - biertjes stelend van, schoenen gooiend naar en het trachten te wurgen met z'n microfoonkoord van het publiek - de muziek overschaduwd. Kijk naar de Raggende Manne waar het niemand in het publiek eigenlijk meer uitmaakte wat voor muziek ze speelden als het maar herrie was en als Bob Fosko maar z'n kop rood schreeuwde. Les Savy Fav belandt ook geregeld aan de verkeerde kant van deze grens, maar nummers als Wake Up en We've Got Boxes (als het goed is beide te downloaden van Les Savy Fav's homepage) winnen zeker aan kracht en intensie in de live-uitvoering. Voor het laatste nummer - Rome, van hun nieuwe ep Rome, Written Upside Down - verdwijnt de zanger nog even naar de kleedkamer om zich te verkleden, want hij wil er natuurlijk op z'n respectabelst uit zien voor de afsluiter. Jaja, zo'n avondje Les Savy Fav is een hele belevenis...

now playing: Oorgasm 3 (nu: Accelerate - Jonny L feat Lady Kier)