Playlist: Bright Eyes - Lifted Or The Story Is In The Soil, Keep Your Ear To The Ground (cd) Laura Cantrell - All The Same To You (mp3) Cinerama - Torino (cd) FFF - Ultraviolent (mp3) Interpol - Turn On The Brightlights (cd)
Andy Kershaw @ BBC Radio 3 Microphones - Song Islands (cd) Sita - Selfish (tmf) Sweatmaster - Hold It (mp3) Topaz Sound feat. Mr. Vegas - Kokane (tmf)
Considerably Cooler Than You…: Tangents over de geloofwaardigheid van de serieuze muziekliefhebber, naar aanleiding van Atomic Kitten, John Holt's Ali Baba en meer.
Zeer lezenswaardige recensie van Sugababes' Angels With Dirty Faces bij Drowned In Sound. De schrijver van het stuk blijkt ook z'n eigen weblog te hebben, Now Is Cool.
McSweeney's zet ze op een rijtje: 12 Possible Follow-Up Songs For One-Hit Wonders.
Soda P is momenteel in het voorprogramma van Green Lizardon tour door heel Nederland. Op hun site houden ze een tourlog bij.
Thursday, September 19, 2002 //
Miss Dynamite wint Mercury Music Price: Opvallende keuze. Die twee tot nu toe verschenen singles - It Takes More en Miss Dynamitee - zijn geniaal, maar ik kan me zo moeilijk voor stellen dat er niet een heleboel filler op het album staat. Ik had, net als Alexis Petridis van de Guardian dan ook m'n geld op de Streets gezet. Een verslag van de uitreiking wordt vrijdagavond laat uitgezonden op BBC2.
Muzikaal boeit het feit dat er zojuist een eerste solo-album van voormalig Stone Roses (en Seahorses, niet te vergeten) gitarist John Squire is verschenen me hoegenaamd weinig, maar het bijbehorende artwork interesseert me des te meer. Squire was altijd verantwoordelijk voor de visuele kant van de Roses. Tijdens de eerste plaat waren de cd- en single-hoezen steevast getooid met (een stuk van) een van zijn Pollockiaanse kliederschilderijen. In de loop van tijd lijkt Squire zich te hebben verbreed en ook andere technieken te zijn gaan toepassen. Op z'n eigen website vinden we vooral recent werk (maar onder het knopje Action Painting kun je wel zelf je eigen ouwerwetse Stone Roses-hoes bij elkaar muisklikken). Een kleine zoektocht op het net naar meer leverde vooralsnog alleen dit overzicht op, waar helaas een boel werken ontbreken (deze bijvoorbeeld, is ook al niet compleet).
Wednesday, September 18, 2002 //
Ik, als simpele internetgebruiker, snap nooit zo goed waarom een site als de nieuwe van de Paradiso, die volgens mij toch vooral gebruikt wordt om gewoon informatie op te zoeken, uitgevoerd dient te worden in, ik geef het toe, appetijtelijk ogende, maar loodzware flash. Moet ik nu elke keer als ik even snel wil weten wanneer dat en dat concert ook al weer was of hoe laat het begint, minutenlang naar dat loading.... scherm gaan lopen staren?? Handig. En dan hebben we het er al helemaal niet over dat die vervelende pop-up elke keer weer opnieuw verschijnt als je met de back-toets terug wil naar de vorige pagina. Anyway, voor in de agenda: zaterdag 28 september The Rapture, zondag 27 oktober Add N To X. In de Paradiso, dus.
Zo maar wat links die ik van andere weblogs - meestal No Rock'n'Roll Fun overigens - geplukt heb:
* Popeye
- The Ringtone Edition (toen ik van de week over het Rmbrandtplein liep en de baslijn van Brainpower's
Dansplaat uit een van de cafe's hoorde schallen, dacht ik bij mezelf: is dat de ultieme ringtone-plaat, of wat? En het zou natuurlijk nog stoerder zijn, als dat ook de bedoeling van het nummer was).
* Beer Thousand: yep, er is nu ook Guided By Voices-bier. Wonderbaarlijk dat dat zo lang heeft geduurd (zie ook dit artikel).
* interview
met Stenders-sidekick Fred Siebelink, waarin hij onder meer onthult iets te maken te
hebben met de fantastische, in 1990 op het roemruchte Kelt label verschenen single Ga Je Mee Naar Loosdrecht? van Baden Baden Heartcore.
* The Chart Of The Matter: verschillende (Britse) artiesten over hoe het is om op te treden in Top Of The Pops (waarvan binnenkort de 2000ste aflevering wordt uitgezonden, vandaar).
* reggae-riddims.com.
* De Foo Fighterssteunen een nogal dubieuze
stichting die de relatie tussen HIV en Aids ontkent en mensen zelfs afraadt een HIV-test te
ondergaan.
En dan nog wat MP3-suggesties verkleed als concerttips (of andersom):
* Niet alleen twee tracks van hun nog steeds fantastische album Mono, maar ook alle tracks
van de daarvoor verschenen Red & Black Attack ep en een 7" op Hellcat en nog meer op de mp3.com-pagina van de Icarus Line (donderdag in de Melkweg, in het voorprogramma van de Dillinger
Escape Plan).
* Een handvol stuiterende d'n'b tracks van eigen bodem van FFF (aanstaande
vrijdag in ot301 in Amsterdam met de al even zachtzinnige Bong Ra) bij Vitaminic.
Tuesday, September 10, 2002 //
Saturday, September 7, 2002 //
Spinvis - Nog Meer Apen!!! (cds, p-pers)
Ze waren er blijkbaar vroeg bij daar in Breda. Het lijkt me niet dat een project als dit zo maar van de grond komt en het debuutalbum van Spinvis is pas, pak'em beet, een half jaar geleden verschenen en dus kunnen we wel stellen dat er daar in het zuiden iemand goed zat op te letten. Nog Meer Apen!!! is niet simpelweg De Nieuwe Spinvis. Het is een speciale, en nauwelijks verkrijgbare, single in het kader van de literatuurmanifestatie Het Geheugen van de Stad naar aanleiding van het 750-jarig bestaan van Breda. Als basis voor deze single dient het werk van een van de eerste Nederlandse caberetiers, Abraham de Winter, van wie er in 1901 een aantal liederen op de eerste grammofoonplaat van Nederland zijn vastgelegd. De eerste track, Aap, begint met een geloopte pianoriedel waarover De Winter een aantal verschillende apensoorten opnoem. Wanneer na plusminus een minuut de drumcomputer invalt wordt het een soort van stijlvol, bijna Baueresk popminiatuurtje. WinterWielen is het vaagst, en het minst interessant; een beetje een doelloze soundscape van krakende platen waar af en toe flarden piano en menselijke stemmen in voorbij vliegen. Een Nagemaakte Gek is het meest traditionele (ha!) Spinvis-nummer van de drie - het is het enige nummer waarin hij zelf zingt - maar net iets minder dan de nummers op het album. Die klinken alsof ze het resultaat zijn van jarenlang knutselen en boetseren. WinterWielen niet en mist het gerijpte en liefdevol opgevoedde van de debuutplaat. Het zal er waarschijnlijk aan liggen dat dit binnen een bepaalde tijd af moest zijn en wellicht dat het feit dat er gebruikt wordt gemaakt van tekstregels van De Winter er ook iets mee te maken heeft. Al met al een aangename shot verse Spinvis voor hen die, zoals ik, al maanden aan het album verslaafd zijn, maar niet bijzonder genoeg om helemaal voor naar Breda af te reizen (gelukkig heeft de C&D in de Koningsstraat in Amsterdam ook een paar exemplaren heeft, maar wees er snel bij).
Pitchfork recenseert de twee nieuwe Frank Black albums in de vorm van een conversatie tussen de recensent en diens 15-jarige zelf. Nogal geforceerd idee dat bovendien slecht wordt uitgewerkt. Zijn er binnen dit raamwerk echt geen leukere grappen te verzinnen dat Did Nirvana ever do anything after Bleach?.
Pop Of The Tots: interessant artikel over de rol van pre-teens in de muziekbusiness vandaag de dag.
Thursday, September 5, 2002 //
Vanavond gaat VPRO's wekelijkse rock, dance en talkshow Club Lek weer van start. Het seizoen wordt afgetrapt door Nada Surf (Popular, weet u nog wel?), Supersub en Voicst. Dit jaar gaat men ook eens per maand de provincie in. Zo komt de uitzending van 11 september - met onder meer J.Mascis en Face Tomorrow - vanuit het Burgerweeshuis in Deventer. Wat niet veranderd is, is dat je een en ander ook weer online kunt volgen en becommentarieren in Club Quek. Gezellig.
Volgens Drowned In Sound zat een van de twee leden van het op het moment erg hippe The Kills vroeger in Scarfo; een in de vergetelheid geraakt - dit is de enige website die ik kan vinden - luidruchtig Brits combo uit het midden van de jaren '90. Ik zal vanavond eens mijn exemplaren van Scarfo's titelloze debuutalbum (waar je om mij verder geheel duistere redenen bij Vitaminic een aantal tracks van kunt downloaden) en The Kills' Black Rooster ep naspeuren op eventueel bewijs. In de tussentijd geniet ik gewoon nog even van deze totaal nutteloze kennis.
Verslag van de recente Europese toernee van Feverdream samen met de Candies.
Wednesday, September 4, 2002 //
Snuffelend op de upcoming-pagina van de Melkweg struikelde ik over iets op maandag 7 oktober dat heet Going Dutch - Andy KershawpresentsGuadalupe Urbina en DM Bob & The Deficits. En als die laatste naam je nog niet doet watertanden staat er verder nog: free entrance. Navraag leert dat het gaat om opnames voor Kershaw's programma op BBC Radio 3. Hoe aan kaarten te geraken is nog niet bekend. Mag ik er de liefhebbers trouwens op wijzen dat kaarten voor het concert van de Streets op 23 november al in de voorverkoop zijn.
Grunnenrocks bestaat deze maand 7 jaar. Dat wordt gevierd met de uitzending van de complete Grunnen Rocks Top 442 op 3voor12 en een heleboel, dagelijks ververst Free Vinyl.
Pop-Eye - New York London Paris Munich's wekelijkse commentaar op de Britse hitlijst - is terug van vakantie.
Vier MP3-mixtapes van de Avalanches - drie heeele grote en een kleintje - te downloaden op theavalanches.com.
Ikara Colt's Chat & Business wordt op 14 oktober officieel ook op het Europese vasteland uitgebracht. De band heeft onlangs getekend bij Epitaph. Bijdetijdse mensen die het album maanden geleden al kochten - toen het in Engeland verscheen - worden gestraft doordat deze nieuwe versie 4 nieuwe nummers zal bevatten. Fijn.
Nieuw @ euphonic.nl: een mix-set (realaudio) van VPRO's Sander Kerkhof en, helemaal rechts van je scherm, een weblog.
In de nieuwste editie van Hip Hop Connection staat een uitgebreide anti-Def Jux rant van de hand van Philip Mlynar. Naast een paar beetje triestige opmerkingen over het slappe vroegere werk en de beroerde battle skills van El P is de centrale teneur van het stukje dat Def Jux hiphop zou maken voor mensen die niet van hiphop houden. Even verderop prijst Mlynar het nieuwe album van Non Phixion als het soort muziek dat mensen dénken te krijgen als ze een Def Jux-plaat kopen. Geintrigeerd surfde ik naar de website van Non Phixion in de hoop op een MP3'tje (of twee). Helaas heeft de band wat dat betreft niet meer dan een paar - om eerlijk te zijn niet echt indrukwekkende- freestyles in de aanbieding. Veruit het interessantste onderdeel van de site is dan ook de links-pagina. Hier vinden we, naast een uitgebreide selectie prono-sites, bij de favoriete artiesten Slayer en Kiss gebroederlijk naast Kool Keith en de Beatnuts en onder het kopje labels zowel Landspeed en Stones Throw Records (beide underground hiphop) als Relapse (deathmetal).
Ik had me eigenlijk voorgenomen niet meer naar de maandelijkse singlesclub van Playlouder te verwijzen, omdat ik aannam dat een ieder die geinteresseerd is in gratis MP3'tjes van leuke nieuwe, voornamelijk Britse bandjes zich inmiddels al heeft ingeschreven en zelf dus op de hoogte wordt gehouden van het nieuwe aanbod. Deze maand echter staat Ikara Colt centraal met naast tracks van twee bevriende bands, Father Of Boon (ex-Inspiral Carpets) en de Blood Group, ook een ronkende live-versie van de Colt's eigen After This. En dat wilde ik toch maar niet onvermeld laten. Maar dit is écht de laatste keer, hoor.
MP3 Van De Dag: She Raw van Voicst. Rechtstreeks uit Chateau Blagnac, ergens in Zuid-Frankrijk, waar de band deze zomer opnamen heeft lopen maken voor wat, naar ik hoop, binnen afzienbare tijd in de vorm van een debuutalbum het licht zal zien. In de tussentijd staat het drietal aanstaande woensdag in VPRO's Club Lek en doen ze op vrijdag een optreden in het Hardrock Café in Amsterdam in het kader van de Popronde.
Monday, September 2, 2002 //
Via de 3FM mailinglist kun je elke week meedoen aan het spelletje Raad De Megahit, waarbij het - de naam zegt het al een beetje - de bedoeling is de Megahit van de komende week te raden (vóórdat hij op vrijdagmiddag officieel wordt gekozen). De afgelopen twee weken heb ik iedere keer Addictive van Truth Hurts gegokt. Het bewijs:
Tevergeefs. En of dat nog niet erg genoeg was viel afgelopen week de keus van de muziekpolitie op Puddle Of Mudd's She Hates Me, met voorsprong het meest lege en wezenloze nummer in dik 5 decennia rockgeschiedenis; een nummer zo dom en voorspelbaar dat het een belediging is voor zelfs de meest oppervlakkige muziekliefhebber (en zélfs de gemiddelde 3FM-luisteraar); het soort nummer dat als het langskomt op TMF je snel naar The Box zapt (of andersom) in de hoop dat daar iets van Nickelback te zien is. Kortom, van mij hoefde het niet meer. Ik had m'n buik vol van dit spelletje en bovendien kon ik toch geen nieuwe suggestie verzinnen en het wéér insturen van Addictive insturen leek me iets te veel van het goeie. De Megahit van deze week - je raadt het al - is Truth Hurts met Addictive...
Sewkits: kruissteek je favoriete platenhoes. (uit de B3ta-nieuwsbrief)
Waste Of Paint: mooi stukje van Alistair Fitchett over Bright Eyes' Lifted etc. Bij Tangents.
Nicole Blommers, presentatrice van Popscene, heeft nu ook een weblog.
Sunday, September 1, 2002 //
Het leven van een Radio Mortale-medewerker gaat niet altijd over rozen. Het promoten van nieuwe Nederlandse bandjes - door ze te draaien op de radio en ze uit te nodigen hun live-ding te doen op een podium - is een nobele zaak, maar om elke keer je quotum te vullen hebben goede bedoelingen, sympathieke probeersels en och, best aardig nog weleens voorrang boven de kwaliteit van het gebodene. Maar soms, en om eerlijk te zijn gebeurt het vaker dan ik van te voren verwacht had, valt alles op z'n plaats. Afgelopen donderdagavond in de Amsterdamse Desmet Studio's was zo'n moment. Daar traden, met dank aan Radio Mortale, drie on-Nederlands leuke bandjes op. Ik weet niet of Mono zich mijn kritiekpuntjes naar aanleiding van de vorige keer dat ik ze zag heeft aangetrokken of dat het gewoonweg lag aan de geluidsman van vanavond, maar het klonk alsof hun hoekige, sterk door een band als Sonic Youth beïnvloedde indierock in de tussentijd een paar extra ballen had gekregen. Voller en vetter en minder duidelijk beperkt door het feit dat ze maar met z'n drietjes zijn. Toch lijkt het alsof de Rotterdammers er nog steeds niet alles uithalen dat er inziet. Hun nummers zitten vol dwarse gitaren en inventieve breaks maar gaan regelmatig ten onder aan nét iets te veel verschillende onderdelen in één nummer te willen proppen en missen simpelweg de spanning en directheid van, ik noem maar wat, een Face Tomorrow. Iets kortere intro's zou wellicht een goed idee zijn. Openen met een instrumentale kan op zich best, maar dan is het vervolgens wel raadzaam om het publiek meteen bij de strot te grijpen in plaats het op te volgen met een nummer waar het een paar minuten duurt totdat de zanger invalt. 88 Circles Above is helemaal niets veranderd sinds de vorige keer dat ik ze zag. Hun DeftonesmeetsKrezip rock (en dat bedoel ik op de meest positieve manier die je je kunt voorstellen) is nog steeds even ontwapenend, enthousiast en ongelooflijk leuk. Dat ze hun eerste nummer een jaar geleden schreven - zoals zangeres Wendel terloops vermeldt, alsof het de normaalste zaak van de wereld is - hoor je er absoluut niet aan af. Hun zenuwen en onervarenheid tonen zich slechts tussen de nummers door in de onbeholpen af- en aankondigingen. Ook wat dat betreft is er in die paar maanden weinig veranderd. Zoppo had ik nog nooit eerder gezien. Tot mijn spijt, naar nu blijkt. Om eerlijk te zijn was ik nooit zo onder de indruk van hun platen, want op een paar leuke nummers na, in de regel nogal langdradig en dreutelig. Maar live blijkt Zoppo een noisy rockbeest met niets dan spannende, hypnotiserende, warmbloedige wereldnummers. Met bovendien een bassist in pak (en dan niet zo'n retro-hippe als de Strokes, maar een gewone degelijke, alsof-ie rechtstreeks van z'n werk op een of andere accountantsafdeling vandaan kwam) en een gitarist in N.W.A. t-shirt. Wat wil je nog meer? Een en ander is trouwens voor televisie opgenomen door de mensen van Salto (lokale Amsterdamse zender). Het is nog niet bekend wanneer het resultaat zal worden uitgezonden, maar ik hou je op de hoogte. Blindnotes heeft in de tussentijd een een aantal foto's voor de liefhebber.
