Van Matador komt het heuglijke nieuws dat er in september een nieuw album van Solex zal verschijnen. Low Kick & Hard Bop is de titel en zowel de officiele site van Solex als de doorgaans goed geinformeerde net niet-officiele melden er nog niets over. Die laatste site verwijst je overigens wel naar een qua MP3 downloadbare remix die Solex deed van een nummer van Ruby op de site van Wichita Recordings.
Sunday, June 17, 2001
Ben momenteel eventjes thuis in Nederland in verband met wat kaakchirurgische toestanden en - as you do - zit eigenlijk al een paar dagen een beetje doelloos tussen MTV, TMF en the Box heen en weer te zappen. Op die laatste kwam ik tot mijn grote verbazing een video van de Dollybirds tegen en een bezoekje aan hun website onthult dat ze onlangs bij een grote platenmaatschappij hebben getekend en ergens aan het eind van de zomer hun eerste album het licht zullen doen laten zien. En da's mooi. Dat verdienen ze. Ik ken de Dollybirds nog van vroeger. Jaar of 7 geleden. De laatste twee jaar van de middelbare school in Haarlem en op een of andere manier belandden we bij zo'n beetje elke voorronde van de Rob Acda Award - de lokale bandjescompetitie van het Patronaat - en andere avonden met veel lokaal talent omdat er altijd wel een bandje meedeed waar een klasgenootje of iemand anders die je kende in speelde. En er liep in die tijd heel wat talent rond in Haarlem. De dagen van Gotcha en Beatcream waren net een beetje over, maar ik weet nog dat Van Dik Hout die Rob Acda Award won en het jaar daarop de Spacemarines. Om een lang verhaal kort te maken, de Dollybirds heb ik dus ook meerdere malen gezien toen. Muzikaal zijn ze nu duidelijk gladder en professioneler - toen was het niet meer dan bovengemiddelde punkpop - maar belangrijkste pluspunt is dat ze hun oude zanger gedumpt blijken te hebben. Die jongen maakte het erg moeilijk de band serieus te nemen, want zag eruit en gedroeg zich als een heuse David Lee Roth met lang krullend haar en voeten op monitorboxen en veel te ver opengeknoopte witte bloezen.
Ik vroeg me al waarom Eminem in ene zo geinteresseerd bleek in alles wat er groeit en bloeit in de natuur om ons heen en in z'n nieuwe - overigens fantastisch zompig voortstrompelende - single met D 12 rapte dat nothing compares to these blue and yellow and purple hills. Gelukkig laat Em ons allesbehalve in de steek: eigenlijk heeft hij het over de geneugden van blauwe, gele en paarse pills maar de platenmaatschappij dacht dat dat voor het gemiddelde MTV-kijkende en single-kopende publiek wat moeilijk, zeg maar, te verhapstukken was. Vandaar. Tevens in deze zaterdagse aflevering van Bizarre in The Sun (voor maandag kijken, ze hebben daar geen handig archief) het schrikbarende nieuws dat de volgende single van Atomic Kitten een cover van de Bangles' Eternal Flame zal zijn. Mijn hemel... Ik wordt nu nog af en toe midden in de nacht badend in het zweet wakker nadat ik weer een van m'n nachtmerries over het origineel heb gehad.
Monday, June 11, 2001
Gay Dad - Harder Faster (cds, B-Unique, homepage) Gay Dad leek me niet bepaald een band die snel een faux pas op het gebied van uiterlijk, mode en/of stijl zou maken maar het colour scheme van deze nieuwe - gelimiteerde, naar het schijnt zelfs - single is allesbehalve een traktatie voor de ogen. Een geheel doorzichtig hoesje met slechts aan de linkerkant - bij het scharnier zeg maar - een fluorescerend gele stikker met bandnaam en tracklisting en dergelijke. De cd zelf is zwart met een groot geel vierkant. Het probleem zit'm d'r in dat dit net
een ander kleurtje geel is dan dat van de sticker. Het resultaat is eigenlijk geen gezicht. Harder Faster zelf is een bovenmodaal, rockende britpopper met extra gospel-injectie en een seventies glamrock swing, maar haalt het, net als die vorige single, niet in vergelijking met hun twee eerste singles. Op de site van de band niet alleen de gebruikelijke dingen - nieuws, disco- & biografie, concertdata - maar ook een handvol recente en minder recente artikelen merendeels van de hand van Cliff Jones over onder meer Sly Stone en de future of journalism en interviews met Jean Michel Jarre, Beck, Manic Street Preachers and meer (klik read en daarna information).
Theo De Jong, voorheen van de Serenes en Simmer, blijkt volgens een interview op serenes.nl te werken aan solo-album.
MP3 Van De Dag: Als we de recensies mogen geloven was Breakestra een van de hoogtepunten van het afgelopen weekend gehouden Drum Rhythm festival. 'Een openbaring' volgens het NRC en 'de ontdekking' volgens het Parool. Download bij mp3.com het nummer Getcho Soul Together en kom zelf tot de conclusie dat het niet van echt - ie James Brown, Sly Stone en dergelijke - te onderscheiden is. Zo komt er van mijn voorspelling dat Stones Throw het hipste label van het jaar zou worden misschien toch nog iets terecht.
Sunday, June 10, 2001
Lees het interview en download het onweerstaanbaar zoete Beep Beep Cyberbaby van de nieuwste space-age alien puppet sensatie de Elks Skiffle Group bij Euphonic.
En wist jij al dat de dood van Diana werd voorspeld in de teksten van Morrissey??
Saturday, June 9, 2001
Kijk, daar heb je wat aan: op de website van het Belgische magazine Mao gaan de plaatrecensies vergezeld van een aparte pagina waar je in shockwave een track van de bepaalde plaat kunt beluisteren. Momenteel staan er op de site nieuwe recensies van Lupine Howl, Friends Of Dean Martinez, Spoon, Khan en Moldy Peaches (en als je vanuit die pagina op index drukt kun je uit nóg meer kiezen, waaronder Lambchop's Kurt Wagner live in de AB Club, een paar tracks van de Rephlex-verzamelaar Braindance Coincidence en het complete album van Mauro).
Bij Tangents hebben ze ook weer een paar interessante artikelen, zoals een recensie van hetzelfde optreden van Life Without Buildings als waar ik een paar weken geleden over schreef (en ook ík kocht een t-shirt dat bij thuiskomst vééél te klein bleek te zijn) en Everett Trueschrijft overTom Lehrer.
Bij Uplister vind je lijstjes met platen waar mensen op een bepaald moment naar luistern, of, in goed Nederlands, playlists. Heel veel lijstjes. Lijstjes van willekeurige bezoekers, maar ook lijstjes van celebrities, waaronder onder meer Peter Visser van onze eigen Bettie Serveert.
Friday, June 8, 2001
Heb me vorige week weer behoorlijk lopen ergeren over dit artikel over Destiny's Child door Jacob Haagsma in het NRC, want het maakt eens te meer duidelijk dat het huilen met de pet op is wat betreft de serieuze popjournalistiek in Nederland. Feitelijk is er niets op het stuk aan te merken: de geschiedenis van de band wordt braaf verteld aangevuld met wat losse opmerkingen over hun meest recente album en het feministische gehalte van hun teksten. En verder? Verder helemaal niets. Is het niet de taak van een goeie journalist - niet alleen muziek- maar ook politiek-, economisch- etcetera - om niet alleen de feiten weer te geven, maar juist om die feiten te verklaren, in een context te plaatsen, te interpreteren? Er, kort gezegd, iets mee te doen? Iedereen kan een artikel als dit schrijven. Het omkeren van de knipselmap is waarschijnlijk het meest ingewikkelde onderdeel van het geheel. Wat is in hemelsnaam het doel van dit artikel? Mensen zoals ik, die zowiezo veel te veel tijd met hun neus in de muziekbladen doorbrengen, worden er natuurlijk niets wijzer van, maar de gemiddelde NRC-lezer kan toch ook niet anders dan een en ander gewoon ter kennisgeving aannemen en door te bladeren naar Fokke & Sukke om tegen de tijd dat hij of zij daar aangekomen is de strekking van het artikel allang vergeten te zijn. En het is niet dat Destiny's Child niet interessant genoeg is om er eens lekker over uit te wijden. Het is een typisch exponent van de hedendaagse r&b-scene - net als Missy Elliott, Aaliyah et al - die het stuk voor stuk voor elkaar krijgen a) de zo goed als enige vooruitstrevend klinkende muziek van het moment te maken en tegelijkertijd b) kneiters van pophits te scoren. Een dergelijk punt wordt misschien wel aangestipt in het artikel maar er wordt helemaal niets verhelderends of inzichtelijks over geschreven. Vergelijk het voor de grap nou eens met dit artikel over de Pet Shop Boys van de hand van Charles Shaar Murray in de Guardian van vandaag. En dan heb ik het er nog niet eens over dat dit artikel zoveel leuker geschreven is.
It doesn't get any better than Exeter:Hundred Reasons in hun toerdagboek over hun concert van vorige maand in de Cavern (klik op tour diary). Als het goed is is de video voor hun nieuwe single Remmus die die avond werd opgenomen binnenkort ook op de site te zien.
Tuesday, June 5, 2001
Vandaag een dagje naar zee gedaan. Ben voor het eerst in de plusminus acht maanden dat ik hier nu woon een keertje de stad uit geweest. En wel op en neer met de bus naar Plymouth (voor iemand die er eigenlijk stiekum van droomt ooit - later, als ik groot ben - een reisschrijver á la Paul Theroux te worden kom ik verdomd weinig m'n huis uit...). Echt een verbetering in vergelijking met Exeter was het niet bepaald. Misschien iets groter; maar ook stukken grauwer en troostelozer. Dat zou eventueel ook nog door het weer hebben kunnen komen, maar die vele grote grijze betonnen gebouwen hielpen ook niet echt. Kloppend hart, ahum, van de stad is een alleraardigste parkway met veel groen maar de bebouwing die er omheen stond had een verdacht Oost-Europese uitstraling. De seaside was niet veel beter: rotsen met zwarte drek afgewisseld met betonnen installaties met meer zwarte drek en in totaal misschien 15 meter dat op écht strand leek.
Gelukkig waren er een paar platenzaken. Zelfs een dependance van de Music & Video Exchange; een tweedehands platenaak waar er in London een aantal van zijn. Heb dan ook eindelijk weer eens échte vondsten gedaan. Dat is namelijk hetgene dat me het meest is tegengevallen hier, dat je nooit eens een spotgoedkoop verborgen pareltje uit de uitverkoopbakken kunt plukken. In Amsterdam spitte ik altijd eens in de zoveel tijd de bakken van Concerto, Forever Changes en de Plaatboef weer eens door om met een grote stapel cd's voor 5 gulden per stuk thuis te komen, maar dat gaat hier niet op. Een 5 voor 30pond-actie is het goedkoopst dat de Virgin eens in de zoveel tijd boven tafel tovert. Maar goed, ik kon vandaag m'n hart weer ophalen: Spearmint's Oklahoma voor 2 pond, Sound Verite van de Make-Up ook, El Hombre Trajeado (schotse postrock) voor één. Even verderop heb ik ook nog The Marshall Mathers LP voor 5 kunnen scoren. De lokale indiezaak was een beetje een tegenvaller, want marginaal groter dan een gemiddelde schoenendoos. Maar dat weerhield mij er natuurlijk niet van níet met lege handen naar buiten te gaan (een album van Sizzla voor 5 pond, Ben's Symphonic's Orchestra voor 4).
Ondertussen in de Britse kranten: een interview met Robert Wyatt over het door hem samengestelde Meltdown festival, waarvoor hij eigenlijk het liefst Hear'Say had willen boeken (Totally manufactured but so much better than all those groups who try to write their own tunes but don’t know what they’re doing) en Damon van Blur mag in de Daily Telegraph weer eens klagen hoe lastig het is om beroemd te zijn.
Monday, June 4, 2001
Na 90 edities als e-mail-nieuwsletter (en een paar jaar als écht zine in de eerste helft van de jaren '80) is er nu eindelijk ook een Orgie website. Elke twee weken - ongeveer- boordevol nieuws en gepeperde meningen op het gebied van échte rock'n'roll (punk, garage, blues, rockabilly, soul etc.). De pagina bevat een aantal ouwe edities van de nieuwsletter en een boel links.
Reykjavik is hot. Als we de bladen mogen geloven is IJsland het nieuwe Ibiza én Ayia Napa ineen. Reykjavik is zó hot dat Damon van Blur er (mede-) eigenaar van een café is. Dat bedoel ik. Albarn heeft bovendien de muziek geschreven voor de hippe nieuwe IJslandse film 101 Reykjavik. De site is geheel in het IJslands dus je begrijpt er niets van, maar ik ben er in ieder geval geen muziek tegen gekomen. Je kunt overigens wel de trailer bekijken in quicktime (klik op Sýnishorn).
Down Mikes - We're Going On Strike: Luke Haines - van de Auteurs en Baader Meinhof en Black Box Recorder - roept popsterren aller landen op de eerste week van juli in staking te gaan. Hij werd gisteren ook al geinterviewd in het ochtendprogramma Today op BBC Radio 4, maar het was half negen en ik lag nog in bed, een beetje halfslaperig met m'n wekkerradio op de achtergrond, en ik heb niet echt meegekregen wat hij nou precies te melden had. Ook na het lezen van dit artikel weet ik nog steeds niet of Haines nou vóór of tégen Hear'Say staakt (of iets van die strekking). Wat ik me wél herinner is dat er de eerste week van juli ook een nieuwe plaat van meneer zal verschijnen. Wat een toeval, zeg...
Stereo MP's: laat Anne Widdecombe, William Hague en Tony Blair dansen op Papa Roach, Hear'Say of, nog beter, S Club 7's Don't Stop Moving. Heb nog nooit zo lang met tranen in m'n ogen van het lachen op één site rondgehangen. Lang leve het internet!! (via Swish Cottage)
Interview met N*E*R*D - geniale producersduo achter talloze r&b- en raphits van de afgelopen jaren, zoals ODB's Got Your Money en Mystikal's Shake Ya Ass, zojuist is hun debuutsingle Lapdance verschenen - bij Ammo City.
