now playing: het lek, vpro 3fm, met superstar deejay Sander Kerkhof

Wednesday, September 13, 2000 - 09:07 p.m.
De site van het Nationale Popinstituut is vernieuwd. Het navigeren gaat wat logischer en aan de Digitale Nederpop Encyclopedie zijn foto's en geluidsfragmenten toegevoegd (maar ik kan nog steeds geen informatie vinden over Buy Of The Bar, toch een van de favoriete Nederlandse bands van John Peel). Verder is er een aardig overzichtje van de geschiedenis van Nederlandse popmuziek ook met beeld en geluid en een heuze Nederpopkwis. De beloofde MP3-tjes van nieuw talent in de rubriek Demontage kan ik helaas (nog?) niet vinden.

Anette La Nuit, de hippe fotorubriek van Anette Plinck elke twee weken in de Oor, is nu ook online te vinden. Op de site dus veel foto's van bandjes en concert- en feestjesbezoekers, maar het interessantst vind ik zelf de rubriek Oordinaire, want daar vinden we onder meer een dagboek en een handige concertagenda.

MP3 Van De Dag: Diddle My Skittle (4.7mb) van Peaches. De NME omschrijft dit nummer als clit-pop avant-noise-disco en vergelijkt deze Candadese MC (een ex-porno-actrice, naar verluidt) met onder meer Alec Empire én Sonic Youth's Kim Gordon. Van het album The Teaches Of Peaches dat verscheen bij Kitty Yo, waar we deze MP3 dan ook vinden.

now playing: Doing It For The Kids - A Creation Compilation (CRE037)

Tuesday, September 12, 2000 - 10:39 p.m.
And then one time this girl held a lighter to my hand and I had a huge blister, like that big, because I let her do it for like a minute. Then I popped that and we put the pus onto reefer we were smoking and smoked my pus: interview met Zak en Sam van de Floridase deathmetal band Mysophilia die blijkbaar uitgekeken waren op het roken van normale jointjes. (Via Us Against Them)

Waarom zou ik zingen als een lieve, aardige dame? Fuck that!: Interview met Brassy in het Parool van vandaag. De band is trouwens komende week op toer door Nederland (en België). Gaat dat zien: woensdag 13 september Rotown, Rotterdam; donderdag 14 Effenaar, Eindhoven; vrijdag 15 Vera, Groningen; zaterdag 16 Leffinge Leure Festival, Oostende; zondag 17 Melkweg, Amsterdam; dinsdag 19 Ekko, Utrecht, Holland en woensdag 20 Botanique Rotonde, Brussel.

Lowlandsverslag van SaucyTrout.com: tenminste, dat is de bedoeling. Maar ik ben nog niet voorbij het menuscherm gekomen. Het maakt niet achter welke computer ik zit, maar welk onderwerp ik ook aanklik hij gilt altijd dat Netscape te weinig geheugen heeft. Ik heb zo'n vermoeden dat het niet zozeer aan mijn computer(s) als wel gewoon aan deze site ligt. Morgen nog maar eens proberen.

now playing: New Order - Republic

Monday, September 11, 2000 - 10:50 p.m.
Think Of One vs Vlaams Blok: lullig drukfoutje op de cd-hoes van het nieuwe album van het Belgische Think Of One want als je het daarop vermelde telefoonnummer belt kom je níet terecht bij de band of hun platenmaatschappij, maar bij het Vlaams Blok. Kwestie van de twee middelste cijfers per ongeluk omdraaien. Het zojuist verschenen album is het tweede dat Think Of One opnam met het Marrakech Emballages Ensemble, een collectief Marokaanse musici. (Je moet je overigens wel eerst registreren om het artikel te kunnen lezen, maar dat is gratis. Of kijk anders op de nieuwspagina van The Belgian Rock & Pop Archives).

Na Persil vorige week, plugt vandaag ook Erwin Blom (van EC Groove Society en Hoofd Digitaal bij de VPRO) in het kader van de wwweken deze site in het Parool. Waarvoor dank natuurlijk...

MP3 Van De Dag: Swollen Tongue Bums (5.2mb) van Dalek. Donkere, duistere underground hiphop. Slepende beats, inventieve samples, grommende raps: dan maakt het eigenlijk niet meer uit dat het nummer al twee jaar oud is, want van de in 1998 verschenen (en tot nu toe enige) ep Negro, Necro, Nekros. Bij Southern.

now playing: Apples In Stereo - Discovery Of A World Inside The Moone

Sunday, September 10, 2000 - 10:52 p.m.
De site van Muze Records is nu ook online. Bij dit Haarlemse indielabeltje verscheen onlangs de alleraardigste verzamelaar Les Neveux Et Les Nièces, met nummers van regionale en landelijke indie- & postrockbands als Suimasen, Soda P, de Mercy Giants, de Chimney Brothers en Tse Tse Airline. Op de site info over de verschillende tot nu toe verschenen en toekomstige releases - naast de verzamelaar bijvoorbeeld ook full-lengths van Min en El Camino - en over de verschillende kunstenaars die deel uitmaken van het culturele platform Muze. En een concertagenda. Zo is er aanstaande donderdag, 14 september, een Neefjes en Nichtjes CD-presentatie in het Patronaat in Haarlem met optredens van onder meer Min, de Chimney Brothers, Soda P, Idsauh 7, Suimasen en de Mercy Giants.

Lees wat Conrad van ...And You Will Know Us By The Trail Of Dead zélf vond van de recente optredens in (en bezoekjes aan) Rotter- en Amsterdam in zijn tourdagboek. Conrad schrijft trouwens geregeld artikelen, vaak over muziek. Op deze site staan er aantal verzameld en het schijnt dat hij ook af en toe een bijdrage levert aan het e-zine Acid Logic.

MP3 Van De Dag: If You Phone ('Net Mix)(2.2mb) van Lauren Laverne (ex-Kenickie, maar dat hoef ik hopelijk niemand te vertellen). Je kunt deze track verkrijgen door een leeg e-mailtje te sturen naar laverne@thisbetterbegood.co.uk. Je krijgt dan via je mail een zogenaamde e-flyer (alleen voor pc) met wat vakantiekiekjes van Lauren enzo plus de mogelijkheid om het nummer te downloaden. Het is een soort extra b-kantje voor haar actuele Take This Flowers Away e.p.

now playing: Delgados - The Great Eastern

Saturday, September 9, 2000 - 05:22 p.m.
De programma's van John Peel op de BBC zijn op het moment via het internet helaas alleen in real time te beluisteren - dinsdag tot en met donderdag tussen elf en één Nederlandse tijd - maar de sessie die Hefner recentelijk opnam is wel on demand te beluisteren. De sessie van And You Will Know Us By The Trail Of Dead… trouwens ook. Beide sessies zijn overigens maar voor een beperkt aantal weken online.

Een van de grote mysteries van het leven is opgelost: eindelijk weet ik welke band het voorprogramma deed bij het concert van Whiteout, april 1995 in Café Twin Pigs in Amsterdam. (Tsja, ik heb nou eenmaal een zeer saai leven...) Whiteout was een tweederangs, maar aardig Britpop-combo wiens mod-achtige gitaarpop z'n hoogtepunt bereikte, ergens in 1995, in de vorm van een handvol singeltjes - ik heb zelf alleen Jackie's Racing - en het album Bite It. Het was zo'n typisch bandje waarvan altijd werd verteld dat ze 'erg populair in Japan' waren. Lang heeft het succes niet geduurd, zoals dat gaat bij Britse bandjes. Er is in 1998 nog wel een tweede album verschenen, The Big Wow, maar tegen die tijd waren er al een paar originele leden verdwenen - waaronder de oorspronkelijke zanger - en het album flopte genadeloos. Maar goed, april 1995 stonden ze dus in Amsterdam in het café van het budgethotel Twin Pigs (aan de Nieuwendijk, heet nu de Flying Pig), waar ze toendertijd (jaja, het is vandaag 'opa vertelt'...) zo ongeveer elke avond een bandje hadden staan. Meestal lokale rommel, maar héééél af en toe ook iets dat de moeite waard was. Kan me van het concert zelf vrij weinig meer herinneren. Ik kan me niet voorstellen dat het erg druk was, maar volgens mij heb ik me wel vermaakt. Ook van het voorprogramma kan ik me weinig meer voor de geest halen, behalve dat ze tevens een beetje fungeerde als roadies - toen ze zelf klaar waren plugden ze Whiteout's gitaren in enzo - en dat ik ze beter vond dan de mainact van de avond. Maar de náám van de band heb ik nooit geweten. Ze stonden niet aangekondigt en ze zeiden ook zelf niet hoe ze heetten tijdens het concert ofzo. Dus toen ik van de week toevallig op het discussieforum van de officiële Whiteout pagina terecht kwam heb ik meteen maar gevraagd of iemand misschien wist welke band nou het voorprogramma had verzorgd. Mijn vraag staat toevalligerwijs precies boven de mededeling van één van de bandleden zelf die het einde van van Whiteout aankondigt. Wat een timing! In de tussentijd heeft er ook al iemand op mijn vraag gereageerd en het schijnt dus de Luci Baines Band geweest te zijn, een Schots bandje - vernoemd naar een obscuur nummer van Arthur Lee - dat getuige de website van hun platenlabel (dezelfde als Whiteout en de AC Acoustics trouwens) nog steeds lijkt te bestaan. Vind ik toch leuk om eindelijk eens te weten.

MP3 Van De Dag: Sameday (3.9mb,.zip), een voorproefje van het solo-album van J. Mascis. Verstokte Dinosaur Jr.-fans (zoals ik...) kunnen hun hart ophalen, want het klinkt nog precies hetzelfde als toen. Het album, More Light, verschijnt 16 oktober. Check trouwens ook de sessie (live en akoestisch) die J. opnam voor NME.com en Virtue TV. Te bekijken (en beluisteren) in zowel Realaudio als Windows Media.

now playing: Teenage Fanclub - Bandwagonesque

Wednesday, September 6, 2000 - 08:06 p.m.
The National Indiequirer: een soort van The Onion over indierock. De grappen zijn aardig maar niet écht hilarisch - Secret Boy Band Past of Steve Malkmus Uncovered en Tortoise Ripped Apart by Lip Sync Scandal - en ik zie mij helaas genoodzaakt strafpunten uit te delen voor het artikel over Morrissey. Ik bedoel, kun je nóg makkelijkere slachtoffers verzinnen om grappen over te maken? (Via Us Against Them)

Kwam bij het opruimen van m'n bookmarks nog een paar interessante dingen tegen:
* Fuller Up: The Dead Musicians Directory: biografietjes en in memoriams van zowat elke dooie muzikant (echter met nadruk op diegene die sinds 1997 het tijdelijke voor het eeuwige hebben verwisseld). Je kunt zoeken op naam maar ook op doodsoorzaak. Zo stierf Bing Crosby tijdens een potje golf en zijn er verschillende musici die een agrarisch ongeval niet na kunnen vertellen.
* Sample FAQ: geeft (vaak maar niet altijd) antwoord op de vraag 'Welke sample zit er in die-en-die hiphop (of r&b of jungle) plaat?'. In veel gevallen bovendien inclusief een mp3-tje van de sample in kwestie.
* The Belgian Pop & Rock Archives: bio- en discografietjes van 232 bands en artiesten (van Belgische origine, dus) plus nieuwes en recensies. Wordt overduidelijk gerund door iemand met véél te véél vrije tijd.
* LP en CD Klassiekers: gewoon iemand - een meneer of mevrouw H.Boer waarschijnlijk - die z'n vijftien favoriete platen recenseert. Veel jaren '80 meuk: Japan, Doe Maar, de Smiths enzo.
* Elizabeth's Classic Movie Quotes Gallery: heeft eerlijk gezegd niets met muziek te maken, maar een pagina met film-quotes (in .wav-formaat) komt altijd van pas wat mij betreft. Persoonlijke favorieten zijn de orginele Tarzan yell van Johnny Weismuller en Charlton Heston's Take your stinking paws off me, you dirty ape! uit Planet Of The Apes.

In het Parool de favoriete platen van Arnoud de Boer van Zea. Vooral One Inch Punch is een opvallende keus. Niet bepaald een bekende plaat, maar wel verschrikkelijk goed. Een soort lo-fi hiphop met gruizige Jesus & Mary Chain-achtige gitaren. One Inch Punch is/was een project van Justin Warfield. Hij is vooral bekend van z'n raps in de Bomb The Bass-klassieker Bug Powder Dust en in Candyman op Cornershop's When I Was Born For The Seventh Time album. Ja, Zea scoort hier een flink aantal credibility-points. Niet dat ze die nog nodig hadden, Kowtow To An Idiot is nog steeds de beste Nederlandse Plaat Van Het Jaar Tot Nu Toe.

En vergeet niet je top3 in te sturen voor de grote TMF UK Garage Top 20. Uitzenddatum is zondag 10 september. Míjn nummer één is zonder twijfel Sweet Female Attitude's Flowers. Want vooral een fantastisch popnummer.

now playing: Magnetic Fields - 69 Lovesongs (cd2)

Tuesday, September 5, 2000 - 11:02 p.m.
News just in: hoor de nieuwe single van Blur, Music Is My Radar, morgenochtend (woensdag) vanaf 10:30 Nederlandse tijd, op de site van de NME. Music Is My Radar is het enige nieuwe nummer op de binnenkort te verschijnen Best Of-verzamelaar van Blur en, volgens bassist Alex James, klinkt unlike anything we've done before. Wat zou hij daarmee kunnen bedoelen? Volgens mij hebben ze de afgelopen 10 jaar zo ongeveer elke stijl wel gehad. Polkahiphop misschien??

De Sigur Ros Backlash begint hier: geweldig voorbeeld van hoe de hypemachine van de NME in z'n werk gaat. Een of meerdere redacteuren worden enthousiast over een bandje en schrijven het op alle mogelijke manieren de hemel in - lovende liverecensies, een zogenaamd on-stukje, maar ook door het terloops noemen van de naam in een artikel over een hele andere band werkt altijd goed - maar na een paar maanden is het uit met de pret en wordt er eens een andere recensent naar een live-optreden van de betreffende band gestuurd. En díe concludeert in dit geval: tedium, thy name is Sigur Ros. En dat vind ik dus fantastisch om te zien. Ook ik werd erg enthousiast na die eerste liverecensie: mp3'tje gedownload, die Svefn-N-Englar ep gekocht toen die verscheen, recentelijk ook het album etc. En het is ook allemaal prachtig. Ageatis Byrjun (sp?, ik doe het even uit m'n hoofd) is bloedmooie plaat die zeker in m'n eindejaars top 10 zal belanden. Die band heb ik dus zeker dankzij de NME leren kennen. En ik ben dan ook mans genoeg om me niet door een zo'n negatieve recensie uit het veld te laten slaan. Sterker nog, ik vind het alleen maar ongelofelijk leuk om te lezen. Bovendien worden er tegelijkertijd in dezelfde NME weer hele andere nieuwe bandjes omhoog geschreven op dezelfde manier als Sigur Ros een jaar geleden. Nieuwe dingen om uit te checken. Kingsbury Manx bijvoorbeeld. Zou moeten klinken als een kruising tussen de Beta Band en de Byrds, maar maakt op grond van het MP3'tje dat ik bij City Slang downloadde volgens mij gewoon slappe gitaarpop (Cross Your Eyes (3.3mb,.zip)). Maar dat geeft helemaal niets, want volgende week is er weer een nieuwe NME of anders de Melody Maker met een nieuwe Next Big Thing. Heerlijk!!

Na John Wayne Shot Me zal binnenkort ook het Amsterdamse Persil een single delen met Grandaddy. Eind september zal het nummer Table Tennis Superstar (trouwens al tijden downloadbaar bij mp3.com) op een vinylsingeltje verschijnen op het Amerikaanse Devil In The Woods label, samen met nummers van Grandaddy en de Delgados. (En natuurlijk een groot dank-je-wel in de richting van Persil voor het pluggen van deze site gisteren in het Parool!!)

En tenslotte voor de popquizzers: zowel Volders als Doornroosje zijn met een nieuw seizoen van hun respectievelijke quizzen begonnen.

now playing: Magnetic Fields - 69 Love Songs (cd3)

Sunday, September 3, 2000 - 03:05 p.m.
Rock is - het mag bekend zijn - zo goed als dood. Maar gelukkig zijn er bands als At The Drive-In die juist vanuit rock's laatste stuiptrekkingen een heel nieuw (sub)genre brouwen: indierock, emo, whatever. De wringende gitaren van Sonic Youth, de agressie, attitude en oerschreeuw uit de hardcorepunk en het popgevoel van Nirvana gecombineerd tot één muzikale schop onder je hol. En in het specifieke geval van At The Drive-In kunnen we daar nog twee immense afrokapsels en een podiumuitstraling equivalent aan ongeveer tien James Browns aan toevoegen. Het was afgelopen zaterdag in de Melkweg jammer genoeg geen normaal concert doch een soort van showcase van McGathy Promotions, een of ander Amerikaans muziekpromotiebureau, en vandaar dat het merendeel van het publiek bestond uit net iets te grijze (Amerikaanse) heren en ander industriefodder met veters om hun nek waar een geplastificeerd VIP-pasje aan hangt en dat de bands worden aangekondigd door foute bobo's met nog foutere hollywoodstaartjes. Maar de heren van At The Drive-In laten zich gelukkig niet kennen en krijgen in ieder geval de eerste rijen (met het gewone, betalende publiek zoals jij en ik) met zich mee. Als je een beetje cynisch bent ingesteld zou je je kunnen afvragen in hoeverre de energieke chaos van de band echt is. Want no matter hoe vaak de gitarist tegen de boksen aan staat te rijden of de zanger over de grond ligt te kronkelen het klinkt er geen moment slechter om en die gitarist is elke keer weer precies op tijd met z'n gitaarlicks. Maar als je een handvol doorgewinterde popfotografen aan de rand van het podium een paar stapjes achteruit ziet doen als de gitarist z'n gitaar ongecontroleerd rond z'n lichaam loopt te zwiepen kan je niet anders dan concluderen dat het er in ieder geval allemaal erg indrukwekkend uitziet. Des te kouwer is de douche die 3 Doors Down heet. Het zoveelste metalgrungepop-wonder uit Amerika. Alsof één Lit of Creed nog niet méér dan genoeg was. Als deze band platina haalt in Amerika dan voorspel ik een grote toekomst voor Kane aan de andere kant van de grote plas. Zo flets en slecht is dit. 'Zielloos' komt niet eens in de buurt - de gerecyclede grungecliches, de een beetje getergd klinkende zanger, let me live on my own terms enzo - dit is nóg valer, nóg leger. 'Zielig' is waarschijnlijk de enige juiste omschrijving. En alsof het nog niet erg genoeg was dat de muziek niet meer is dan een paar opgewarmde Metallica-riffs in een grungejasje mist de band bovendien elke vorm van persoonlijkheid of uitstraling. Ik durf te wedden dat zodra ze van het podium stapten de helft van het publiek meteen vergeten is uit hoevéél leden de band überhaubt bestond. Ik bedoel, d'r wordt een boel geld tegen aangesmeten door zo'n platenmaatschappij. Dan kunnen ze toch tenminste een stylist inhuren of iemand die het podium een beetje kan aankleden ofzo. Want nu klínkt het niet alleen als een zak aardappelen maar ziet het er ook net zo interessant uit. Ik heb er maar liefst 20 minuten naar staan kijken in de hoop dat ze hun hitje Kryptonite zouden doen want - ik durf het bijna niet te zeggen - dat vind ik nog niet eens zo héél slecht. Het eerste nummer kon ik m'n lachen niet inhouden vanwege de triestheid van het geheel - onheilspellende introtape, band komt het podium oplopen met de draadloze gitaren al omgehangen en ontmoet de algehele desinteresse van het publiek - maar het gebodene maakte me steeds depressiever en als ze na een handvol songs dat nummer nóg niet gespeeld hebben ga ik maar weg voordat ik helemaal het vertrouwen in de wereld verlies, C.O.C. en Everlast latend voor wat het is. Het wordt er buiten trouwens niet veel beter op: het regent en als ik even een café op het Leidseplein binnenglip om naar de voetbal te kijken bleek dat 'we' met twee-nul achter staan. Onderweg naar het station gaat het trouwens steeds beter: de regen houdt op, bij de pizzaria op de Dam blijkt het al twee-twee te staan en op het Damrak ben ik 3 Doors Down al bijna helemaal vergeten en rest slechts de herinnering aan het fantastische optreden van At The Drive-In.

MP3 Van De Dag: Knives, Slowing (4.6mb) van Eska. Dik 4 jaar na hun klassieke dubbel be-a-kantte single Split/ Let's Fence verschijnt nu dan toch eindelijk het debuutalbum van Eska, Invent The Fortune. Dromerige, Schotse indie-gitaarpop in de traditie van Urusei Yatsura en de Delgados maar dan instrumentaal. Bij vitaminic.co.uk.

now playing: Rondelles - The Fox