Still Here, Right Now: Mike Edwards van Jesus Jones verkoopt zijn ziel aan de duivel en voelt zich er prettig bij (en gelijk heeft-ie).
MP3 Van De Dag: Miss Inlove With Her Own Fate van Scout Niblett. Spartaans - slechts drums en vocalen - openingsnummer van mevr. Niblett's begin volgende maand te verschijnen nieuwe album I Am.
Monday, August 11, 2003 //
Dat we het nog mee mogen maken:
Thursday, August 7, 2003 //
Shazam - een mobiele telefoondienst die nummers die je in een club of op de radio hoort voor je kan herkennen - gaat uitbreiden naar het Europese vasteland. Er wordt helaas niets gezegd over Nederland, maar dat is hopelijk slechts een kwestie van tijd.
VPRO's 3voor12 FM (voorheen Het Lek) wordt deze week uitgezonden vanuit Berlijn. In dat kader is er vanavond (woensdag) een live-optreden te horen van de no-electroclash band Mondo Fumatore en zijn vrijdag Maximilian Hecker en Hanin Elias te gast.
Crashin' In: interviews met, recensies van nyc's best.
Broadcast - Ha Ha Sound (cd)
Oh. Mijn. Hemel. Wat. Een. Ver. Schrik. Ke. Lijk. Mooie. Plaat.
Calla - Strangler (mp3)
Something's Gotten Hold Of My Heart, de ultieme post-Dandy Warhols versie.
Young Gunz - Can't Stop Won't Stop (mp3)
Minimalisme is - zie ook Lumidee - de nieuwste trend in hiphopland.
Grafiti - What Is The Problem (mtv)
Schaamteloze Audio Bullys rip-off (waar volgens de geruchten Mike Skinner achter zit).
Playlist Week 32:
Lene - It's Your Duty (realaudio)
De eerste solo-single van de voormalige zangeres van het Deense popgenieën-combo Aqua is de opwindendste drie-minuten-dosis fluorescerende cyberglampunkpop sinds Republica's Ready To Go en de beste popsingle van 2003 sinds Sound Of The Underground. Don't hide it, hype it up. Bij deze.
Lado Sommer Mixtape 2003: elke drie dagen een nieuwe mp3 van bands als Spillsbury en de Robocop Kraus. Het Duitse label heeft ook net een verzamelaar uitgebracht onder de titel Wir en op de bijbehorende website kun je nóg een aantal extra tracks downloaden.
Monday, August 4, 2003 //
Door de Lowlands-bijlage die van de week bij de Volkskrant zat bladerend viel het me op hoe veel van bandjes op de komende editie je, naar alle waarschijnlijkheid, voor het eerst leerde kennen via een van de vorige 11 STEREO MP3 DIY CD's: de Polyphonic Spree natuurlijk en Sparta, maar ook Voicst, de Rapture en Fischerspooner en vele anderen. Wil je dus weten wie er vólgend jaar op het programma van Lowlands zullen staan, dan doe je er goed aan aflevering 12 oftewel HARDLY ART HARDLY STARVING zo snel mogelijk aan je platencollectie toe te voegen. Het recept mag zo onderhand bekend zijn: download dan onderstaande 20 mp3'tjes (allemaal legaal door platenmaatschappij of band zelf aangeboden), brand ze in aangegeven volgorde op een cd'tje en print en knip en vouw vervolgens het bijbehorende hoesje (.doc, 36kb) om het helemaal af te maken.
1. Ian McCulloch - Sliding
Het heeft iets goedkoops - die plastieken piano, die kitscherige violen - maar Mac The Mouth draait ook al een paar jaartjes mee, voornamelijk als zanger van Echo & the Bunnymen, en weet hoe hij met een paar simpele stembuigingen een partij drama neer kan zetten waar Chris Martin en dat kereltje van Travis slechts van kunnen dromen. Hartverscheurend mooi.
Meer piano bij de Zweden van Moneybrother en zo te horen een piano die ooit bij Bruce Springsteen in huis heeft gestaan. De soulvolle, tijdloze rock van deze band rondom voormalig Monster-zanger Anders Wendin is misschien niet bijster origineel maar klinkt in dit nu-metal- en post-emo-tijdperk in al z'n eerlijkheid verrassend fris en ongelooflijk opwindend.
Er gebeurt weer wat in Amsterdam. Bands als Seedling, Zea en Solbakken kwamen de afgelopen maanden met prachtige nieuwe platen op de proppen en ook op de diverse live-podia barst het van het talent én de bezoekers. Dress bestaat al sinds 1996 en heeft met haar nieuwste album The Image Reduction Plan een waar meesterwerkje afgeleverd. So For Real is een van de prijsnummers van dat album.
Succesvoller in de Verenigde Staten dan in hun thuisland Engeland, maar er is gelukkig weinig Bush-achtigs aan de springerige post-punk van dit kwartet uit Norwich. In plaats daarvan koppelt KaitO ook op haar tweede album, Band Red, weer Sonic Youth-y dwarse gitaren aan een bijna Bis- en Kenickie-iaanse uitgelatenheid.
Aaah... Zo hebben we ze in jaren niet meer gehoord: zulke opwindende puntige, gejaagde, lofië gitaarpopsongs als op de Thermals' album More Parts Per Million. Beetje Strokes inderdaad, en Guided By Voices maar vooral de Buzzcocks en de Undertones.
Just another Zweeds garagerockbandje, zullen ze bedoelen. Stil, in afwachting van een nieuw album van de Howling Pelle c.s., je Hives-honger met een track van de Dandelions' debuut-ep On The 54.
Brooklynse band met overlappingen met bands Six Greath Lake en The Ladybug Transistor. Klinken net iets verzorgder dan hun diverse Elephant 6-collega's maar net zo poppy en minstens net zo geobsedeerd door de jaren zestig. The Late Great Cassiopia is afkomstig van het album The Last Goodbye.
Charlie Campbell kent u heel misschien nog als voormalig (?) gitarist/zanger van het al dan niet terecht tot de grunge-golf gerekende Pond. Vanaf halverwege de jaren negentig heeft onder de naam Goldcard, gesteund door leden van bevriende bands als Grandaddy en Quasi, zo nu en dan ook eigen nummers opgenomen waar de rest van de wereld pas recentelijk, via een verder titelloos gebleven album, kennis mee heeft kunnen maken.
He only sings when he's sad, and he's sad all the time, so he sings the whole night long, yeah, he sings in the daytime too. Relatief opgewekt liedje van M.Ward's nieuwe album Transfiguration Of Vincent.
In al z'n Pet Shop Boys-achtigheid niet echt representatief voor Hecker's nieuwe album Rose. Aan de andere kant is het misschien wel goed om zo'n eerste kennismaking met zijn kitscherige songs en stem in een relatief neutrale omgeving te laten plaats vinden. Normaliter maakt-ie er langzame ballads mee die klinken alsof ze het leed van heel de wereld op hun schouders meedragen en dat wordt sommige mensen al snel te veel.
Splinternieuw en veelbelovend New Yorks groepje dat het vooral goed gaat doen bij de oudere jongeren onder ons. Het soort oudere jongeren dat gaat watertanden bij het horen van namen als Built To Spill en Pavement met name. Phototype is een track van Awek's debuut-ep. Een band waar we zeer zeker meer van gaan horen.
Intense, stevige, slepende indierock uit Brooklyn. Afkomstig van Panthers' - voor lidwoorden voelen de heren zich klaarblijkelijk te cool - aktuele ep Let's Get Serious.
Via hetzelfde label dat de wereld al verblijdde met de French Kicks, de Walkmen en Brandon Benson kunnen we nu kennis maken met het The Natural History. Een New Yorks - what else is new - combo dat het Strokesiaanse geluid waar iedereen vandaag de dag zo gek op is een eigen draai meegeeft door middel van een beetje Elvis Costello en snufje soul (soort van).
Dit gedeeltelijke vervolg op de garagepunkband de Kiss Offs doet, alhoewel afkomstig uit Austin, TX, in Brits getinte pop met dwarse new-wave-trekjes. Afkomstig van Black Lipstick's zojuist verschenen tweede album Converted Thieves.
Het is ook niet eerlijk verdeeld in de wereld. Waar wij het in onze eigen taal moeten doen met de dik aangezette theatermaniertjes van Blöf en Acda & De Munnik, mogen onze oosterburen zich verheugen op subtiele, verfijnde bands als Go Plus, die zelfs in staat blijken Hannover - in mijn belevening toch, ongeveer, het Helmond van Duitsland - als een van de mooiste plekken op aarde te doen klinken.
Het Electronic Honey label wordt, als soortement van stage-project, gerund door studenten van een college in Glasgow en is vooral beroemd wegens het uitbrengen van Belle & Sebastian's debuutalbum Tigermilk. Aan het lijstje met bands waar het label sindsdien mee werkte - onder meer Snow Patrol en Biffy Clyro - kan sinds het afgelopen schooljaar ook het ergens halverwege Guided By Voices en Teenage Fanclub te plaatsen Odeon Beat Club toegevoegd worden.
17. Decemberists - Here I Dreamt I Was An Architect
Het Kill Rock Stars-label staat vooral bekend om z'n luidruchtige, Riot Grrrl-achtige bandjes als Sleater Kinney en Bikini Kill maar verschafte bijvoorbeeld ook onderdak aan een aantal platen van Elliott Smith. De warme, kabbelend folk-y klanken van de Decemberists passen duidelijk beter in de laatstgenoemde traditie. Van het album Castaways and Cutouts.
Jammer dat die ene die een paar jaar geleden is overleden het niet meer mag meemaken dat er 43 jaar na Ramona nog eens een paar Amerikanen een liedje aan hén zouden weiden. Okay, het is onwaarschijnlijk dat dit nummer over onzeBlue Diamonds gaat, maar erg mooi - warm orgeltje, weidse koperpartijen - is het wel.
Geproduceerd door de bassist van de Polyphonic Spree. En, wel, zo klinkt het ook. Iets kleiner misschien, maar dat is slechts relatief. Denk: de Flaming Lips op Pluto. Mercury Rev in een snoepwinkel. Die richting. Pianos On Crutches is afkomstig van hun vorige zomer verschenen debuutalbum We're Birds.
20. Saturday Looks Goot To Me - Meet Me By The Water
Hoe zullen we déze nou weer eens omschrijven? Speeltuin Northern Soul, zoiets? Die bijna dubby laatste minuut mag trouwens ook niet onvermeld blijven. Afkomstig van het zojuist verschenen album All Your Summer Songs, dat het waarschijnlijk ook goed op zondag. Of gewoon doordeweeks.
Playlouder interviewt Luke Haines (Auteurs, Black Box Recorder, etc).
MP3 Van De Dag: City Of Greens (klik het ikoontje onder last) van Sgt. Petter. Demo-versie van nummer dat ook staat op It's A Record, het eerste album van een buitenlandse (want Noorse) artiest op het Excelsior label. Country met een Scandinavische knipoog. Sgt. Petter staat aanstaande donderdag in de bovenzaal van de Paradiso.
Saturday, August 2, 2003 //
Nu Steven Wells (aka Swells) niet meer (zo vaak als vroeger in ieder geval) voor de NME schrijft heeft hij blijkbaar net iets te veel tijd om handen. Zijn frustraties lijken er alleen nog maar heviger op te zijn geworden en die ventileert hij nu in allerhande nieuwsgroepen door middel van onsamenhangende rants en lichtelijk verontrustende poëzie.
Een van die twee van Weenover zijn fascinatie voor muzikale autobiografieën.
MP3 Van Het Jaar (2): 123 Bom Bom van Bom Bom. Handclaps, mondharmonica, onverstaanbaar Zweuds gemurmel (alhoewel de strekking van en två tre, bom bom voor iedereen die de universele taal der Rock'n'roll spreekt begrijpbaar is): de White Stripes kunnen wel inpakken, deze Zweden zijn plusminus 10 keer cooler, opwindender, energieker en stoerder. (Voor de liefhebbers is er trouwens ook een Franse versie van het nummer).
Friday, July 25, 2003 //
Voor Ik Vergeet: de sessie die Seedling tijdens haar recente Engelse toernee opnam voor het BBC Radio 1 programma van John Peel wordt vanavond (24.7) uitgezonden. Mocht je het vanavond, om wat voor reden dan ook, missen: het programma is tot een week ná uitzending via de website na te beluisteren vanachter je computer.
Thursday, July 24, 2003 //
Luister naar de verzamelaar Yes, New York - met tracks van onder meer de Strokes, Ted Leo/Pharmacists, Interpol, Walkmen et al - die onlangs is verschenen op Wolfgang Morden, het compilatie-label van Vice Recordings.
MP3 Van De Dag: I Should Not Have To Ask van de Witnesses. Ooit afgevraagd hoe een kruising tussen de Stones en de B-52's zou klinken?? Dit is je antwoord. Afkomstig van bovengenoemde verzamelaar.
Wednesday, July 23, 2003 //
Playlist Week 29:
Lumidee - Never Leave You (Uh Oh) (mp3/mtv)
De zomerhit van 2003. Op de versie die momenteel (eindelijk) op MTV is te zien zijn om onverklaarbare redenen gastbijdragen van Busta Rhymes en Fabolous geplakt. Zonde, want dat heeft dat nummer helemaal niet nodig. (Dit in tegenstelling tot die nieuwe single van Blu Cantrell dat slechts bestaat bij de gratie van het gegrom van Sean Paul. Wat een non-nummer, zeg. Alsof er na het kopen van de backingtrack van Dr. Dre's What's The Difference en het inhuren van dancehall's hipste ster van het moment geen geld meer over was om iemand een melodie te laten verzinnen).
Stockholm Monsters - All At Once (cd)
Beetje vergeten Factory-band. Aanrader voor een ieder die een of meerdere New Order- én Happy Mondays-platen in de kast heeft staan. Hoogtepunt: de 12"-versie van Partyline.
Benny Benassi - Satisfaction (mtv)
Dankzij die clip beetje een goedkoop nummer geworden. Vroeger was het allemaal een stuk simpeler: we keken thuis nooit televisie laat staan dat we kabel hadden. Volgens mij was ik de enige persoon ter wereld die Samantha Fox en Sabrina om hun muziek waardeerde...
TV On The Radio - Mr. Grieves (mp3)
Pixies goes doowop. Om eerlijk te zijn niet half zo leuk als je zou denken, maar dat is nog altijd tien keer beter dan die totaal overbodige versie van Alone Again (Or) van Calexico. Ik weet dat vooral verzuurde humorloze ouwe lullen gaan lopen klagen als een modern beatcombo er van doorgaat met een van hun favorieten van vroeger maar, kom op zeg, dachten jullie nou echt dat dat nummer zou opknappen van een beetje extra Spaans gegitaar en een zanger met een onvaste stem?? Ga je díep schamen!
Er ligt hier nog een hele stapel serieuze literatuur op me te wachten, maar
ik had van de week zin in iets eenvoudigs en dus ligt momenteel Goodnight Steve McQueen, het romandebuut
van voormalig Sleeper-zangeres Louise Wener, op m'n nachtkastje. En
eenvoudig is het. Het is ongeveer het literaire equivalent van een zak
chips, zo snel raas je er door heen. Dankzij bondige hoofdstukjes en een
vlotte pen maar ook wegens niet gehinderd door enige diepgang of
karakterontwikkelingen ofzo. Goodnight Steve McQueen gaat over een
29-jarige man jongen die al jaren in diverse niet- tot minder succesvolle
bandjes speelt en van z'n vriendin het ultimatum krijgt binnen een half jaar eindelijk eens door
te breken of anders een échte baan gaan zoeken. De flaptekst vergelijkt het
boek met High Fidelity. Dat is onzin. Er staan een paar typisch Hornbyiaanse
analyses in - die, want natuurgetrouw opgeschreven door een vrouw,
hier net iets harder aankomen - maar het is vooral een ouwerwets jongensboek
á la de Kameleon dat toevallig tegen een muzikale achtergrond speelt en
geheel volgens regels goed afloopt. Dat laatste is eigenlijk heel jammer.
Een beetje meer rampspoed en ongeluk had het verhaal goed gedaan, om de paar
pagina's de naam Kevin Rowland droppen is niet genoeg.
En nu we toch onze natte Britpopdromen aan het herbeleven zijn: Don't Look
The Other Way van Pleasure is zelfs binnen het op z'n allerlaatste benen hinkende
electroclash-genre een behoorlijk tweederangs en fantasieloos
niemendalletje ware het niet dat de vocalen verzorgd zijn door
Elastica's Justine Frischmann. Check de video - waarin helaas alleen
de lippen van de voormalige mevrouw Albarn voorkomen - hier. De single verschijnt, in Engeland, op 11 augustus.
MP3 Van De Dag: Reasons For
Silence van de Delgados. Een van de twee live-nummers -
naast een handvol reguliere album-tracks - die je kunt downloaden op de
site van deze Schotse band. Mooi vals is niet lelijk.
Monday, July 21, 2003 //
Een van de meest spraakmakende albums van het moment is de nieuwste van Liz Phair. De geruchten die het afgelopen jaar binnendruppelden over dat ze met het van acts als Avril Levigne bekende producersteam The Matrix zou werken werd door de goegemeente onthaald met veel ge-boo!! hiss!! en sell out!! en het nieuwe bijbehorende image hielp niet echt. Ik was eerlijk gezegd niet echt heel erg bekend met de ins en outs van het vroegere oeuvre van mevrouw dus heb een tijdje terug zowel haar nieuwste en haar legendarische doorbraakalbum Exile In Guyville gedownload met als bedoeling daar eens een flink doorwrochte analyse aan te wijden maar daar is natuurlijk nooit iets van terecht gekomen. Waar het in grote lijnen op neer komt is dat het eigenlijk niet zo'n slecht album is als sommigen je willen doen geloven. Ja, af en toe vliegt men een beetje uit de bocht met de electronische effecten op de vocalen. Maar het is een professioneel geproduceerde popplaat met minstens een handvol erg goeie nummers. Maar goed, bovenstaande dient eigenlijk alleen maar ter begeleiding van het opmerkelijke nieuws dat de Mooney Suzuki - een band met misschien niet zo'n geschiedenis als Liz Phair, maar wél een lekker ruig en opwindend garagerock-ig bandje - voor hun nieuwe album de hulp van diezelfde Matrix hebben ingehuurd.
MP3 Van De Dag: In Big Need For Something Small (klik: mp3) van Bitmap. Engelse folk met psychedelische en electronische randjes uit de buurt van Fonda 500 en Salako.
Sunday, July 20, 2003 //
Onder de naam Bandjes Draaien mogen elke tweede maandag twee bandjes hun favoriete plaatjes draaien in Modern Dance CafeVaaghuyzen (Nieuwenieuwstraat, Amsterdam, in de buurt van de Nieuwezijds Kolk enzo). Aanstaande maandag (21.7) bijvoorbeeld, zullen de heren van Voicst en Soda P achter de draaitafels te vinden zijn. Terwijl het twee weken daarna de beurt is aan Mist en de Skidmarks. Een en ander gaat gepaard met een erg mooie flyer - in de vorm van een ouwerwets cassette-hoesje - die ik helaas vergeten ben uit m'n broekzak te halen toen ik van de week de was ging doen, maar als ik het me goed herinner was toegang gratis en begint een en ander al om een uur of zes.
En zeg nou zelf, voor de rest gebeurt er niet érg veel op de diverse podia. Aanstaande woensdag (23.7) is er een benefietavond voor Radio Mortale met onder meer Moodswing, Seismic Insomnia, Fort Knox en een nieuw project van de zanger van Satellite 7 en de zangeres van Brown Feather Sparrow waar ik de naam steeds van vergeet. Denk niet dat ik zaterdag (26.7) naar de Ekko in Utrecht zal gaan voor Seedling, Zea en Seesaw, want alledrie die bands heb ik dit jaar al meerdere keren gezien. Tot volle tevredenheid overigens, dus desalniettemin een aanrader. Dinsdag de 29e staat Alamo Race Track in Bitterzoet. En dat Tullycraft de dag daarna (woe, 30.7) in de OCCII staat zijn jullie hopelijk nog niet vergeten.
Augustus lijkt ook een redelijk rustige maand te worden. De Mates Of State (zo 10, OCCII) wil ik zeker niet missen en de Blood Brothers en Pretty Girls Make Graves (za 23, Melkweg) ook niet (stuk voor stuk Stereo MP3 DIY-CD-alumni trouwens). Verder ben ik wel benieuwd naar de Long Winters (do 21, Paradiso) maar dat is op één avond met South San Gabriel, een of ander Centromatic-zijproject, en dat is wat mij betreft niet echt een aanbeveling. Aan het eind van de maand - woensdag de 27ste tot en met zaterdag de 30ste - vind er een nieuwe editie van Ladyfest Amsterdam plaats, maar het programma loopt (nog?) niet bepaald over van de interessante namen.
Zaterdag 16 augustus ben ik van plan, voor de tweede keer dit jaar al, mijn openluchtfestival-boycot te doorbreken. Het Nederlandse podiumdebuut van de Britse metalheadsThe Darkness laat ik voor geen goud aan mij voorbij gaan. De line-up van Waterpop (in Wateringen, nabij Den Haag) is verder niet héél bijzonder alhoewel ik, als ik er dan tóch ben, Caesar, Incense en de Herb Spectacles ook wel mee wil proberen te pikken.
