STEREO
'n muziekweblog


Links
3voor12
KindaMuzik
Alt0169
Vitaminic
Dutch Weblogs
Niels en Lon's Travellog

e-mail

Archief
3 sep - 15 sep
18 aug - 1 sep
1 aug - 15 aug
15 jul - 28 jul
30 jun - 13 jul
21 jun - 29 jun
12 jun - 20 jun
27 mei - 11 jun


Pitas.com!

Tuesday, October 10, 2000 - 10:34 p.m.
Een gedachte-experiment: zet de leden van Coldplay, de Doves, Muse en Travis bij elkaar in één ruimte en hussel het een beetje door elkaar (hoeft eigenlijk niet eens). Zou er iemand zijn die de betreffende bands weer bij elkaar kan zoeken? Sterker nog, zullen aan het eind van dit kleine experiment de bandleden elkaar nog wel kunnen vinden? Mijn punt is dat er de laatste tijd nogal een overdaad is aan beschaafde, goedgemanierde maar in feite in en in saaie en totaal uitstralingsloze gitaarpop, vooral vanuit Groot-Brittannië. Het zijn van die normale jongens gebleven is géén positieve eigenschap voor een rock'n'roll band en gelukkig heeft King Adora - zoals gisteravond te zien in de Cavern in Exeter - dat in ieder geval begrepen. Muzikaal zowel als uiterlijk is het niets nieuws onder de zon - hier wordt op beide fronten teruggegrepen op bands als These Animal Men en vooral de begindagen van de Manics (onderweg naar huis heb ik de hele tijd Motown Junk lopen fluiten) - maar King Adora brengt het met zoveel stijl en enthousiasme dat je binnen het huidige muzikale klimaat best van een breath of fresh air kunt spreken. Blikvanger is, zoals dat hoort, de zanger/gitarist die de Is Het Nou 'N Man Of 'N Vrouw-troefkaart op overtuigende wijze speelt. Brian Placebo is een uit de kluiten gewassen bouwvakker in vergelijking met deze kruising tussen junkie chique en de meest platvoerse Jordaanese (als: uit de Amsterdamse Jordaan dus) marktkoopvrouw die je je kunt voorstellen, inclusief uitgelopen rooie kleurspoeling en doorzichtige duster. Het gevaar van style over content ligt op de loer maar King Adora lijkt zich daar niet bepaald druk over te maken. Helaas is de hele band zo ziek als een hond en klinkt de zanger allesbehalve zo sexy als dit soort glampunkpop vereist en verschiet de band al vroeg al z'n kruid door in de eerste 4 á 5 songs meteen al de hits - Big Isn't Beatiful, Scream And Shout en geweldige nieuwe single Smoulder - er doorheen te jagen. Desalniettemin een tippertje voor de volgende editie van London Calling, als ik zo vrij mag zijn. Er waren verder twee voorprogramma's: de boze grungepunk van Miffy kwam rechtstreeks uit de oefenruimte. Alsof oudbakken metalriffs, een hoop leeg geschreeuw en twee zangers die nog geen toon zouden kunnen houden als het via staalkabels aan hun enkels werd vastgebonden als combinatie nog niet erg genoeg was, was het dus ook nog eens verschrikkelijk rommelig. Ze openden met een cover van Britney's Oops... I Did It Again. Crackout was een stuk professioneler - volgens mij het vaste voorprogramma van King Adora deze toer - maar da's ook niet alles, hoor: drie frisgewassen jongemannen met een paar handen vol bordkartonnen imitaties van aanstekelijke punkpopsongs.

En op 5 oktober krijgen we onze eerste aanrijding: Bettie Serveert is op toer door Amerika met - uurgh, gadver, bah - Live en de Counting Crows en houdt voor de VPRO een dagboek bij.

Doe de razend ingewikkelde wiskunde quiz bij Twisted Nerve - het label bekend van Alfie en Badly Drawn Boy - en maak kans op Dakota Oak stuff.

Steve Lamacq Hit Van Het Moment: Hairy Diamond met Given Up. Een soort van Shirley Bassey met een hiphop-beat maar wel, zeg maar, smaakvol, geen Fatboy Slim-achtige noveltydeuntje. Verschijnt volgende week. Geen idee op welk label.

Oh, en de nieuwe single van PJ Harvey klinkt precies als Patti Smith.

now playing: John Peel op Radio1 (met nu een van z'n legendarische Ik Weet Niet Of-ie Op 33 Of Op 45 Toeren Moet-plaatjes; zie ook de John Peel Sweet Eating Game)

Monday, October 9, 2000 - 05:07 p.m.
Het fantastische lofi-combo John Wayne Shot Me blijkt al een tijdje een website te hebben. Laatste nieuws is dat hun nieuwe album Fortran Catapult ergens in November zal verschijnen. In de tussentijd staat er ook nog een verzamelsingeltje op het Britse Octane Foil-label op stapel. De andere nummers op dit schijfje zijn afkomstig van de bands Charlottefield, Johnny Domino en A Series Of Wheels. Dat laatste is een project van Paul, ex-bassist van The Edible Five Foot Smiths, een band uit Hull die verleden maand nog samen met Seedling, Zea en Fonda 500 (ook uit Hull) in London optraden. En op het Guffaw-label - dat net zoals het gelijknamige fanzine wordt gerund door de bassist van Seedling - is zojuist een singeltje verschenen van Coca Lankreo, een zij-project van een aantal John Wayne Shot Me-leden. Is dat niet toevallig (of gewoon erg ingewikkeld)?

Verder... in Art 12 een uitgebreid report van Back To Planet Rock Pt2... de recente John Peel-sessie van Solex is nu, voor een beperkte periode, online te beluisteren... ook Living Room Records - bekend van de verzamelaar Do Not Eat! Throw Away!, een soort van staalkaart van de Nederlandse hometapers scene van het moment - heeft een website, met nieuws en links en de mogelijkheid tot het bestellen van releases (voor zover nog niet uitverkocht). Eerstvolgende release is de verzamelcassette Do Not Eat! Take Away!, met daarop nummers van Formica, King Me, Blisters, Louisa Lilani & John Prop en Sandusky. De teep is alleen te koop op het LVR-avond aanstaande woensdag, 11 oktober, in Winston in Amsterdam... het concert van Idlewild die avond hier in Exeter is, zoals ik eigenlijk al verwachtte, potdorie al tijden uitverkocht.

now playing: Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92

Sunday, October 8, 2000 - 12:34 p.m.
Nog geen volle week in Exeter en heb m'n eerste live-bandjes al weer gezien. Dat gaat de goeie kant op. Afgelopen donderdag - na eerst wat andere sociale verplichtingen (ie een postgraduates borrel) te hebben afgehandeld - naar The Cavern geweest. Een venue die z'n naam eer aan doet, want veel meer dan een ondergronds hol is het niet. Er kunnen misschien een man of honderd in, alhoewel d'r dan ook een nog een café-ruimte naast is. Het was iets in het kader van Rock Against Racism, maar van het against Racism gedeelte was niet veel te merken (alhoewel ik op een gegeven moment wel iemand met een collectebus zag rondlopen). Van de rock des te meer. Mijn god, wat stond dat geluid hard. Als de bassist speelde voelde je het bij wijze van spreken trillen achter je oogballen. Ik dacht dat ik wel wat gewend was maar m'n oren suisden (sozen?) nog na tot ver in het weekend. Van het eerste bandje, Reeko, heb ik alleen het laatste anderhalve nummer gezien. Geeft niks, want was fantasieloze punk. Beetje hardcore, beetje Oi, helemaal oninteressant. Monkey Island was wél leuk. Een intense combinatie van Gallon Drunk-achtige Blues, Zappa en Shellac. In de wijde omtrek geen meezingbaar liedje te bespeuren en het misschien iets te intellectueel, maar erg indrukwekkend. En niet veel bandjes durven te openen met een rockopera, bestaande uit verschillende delen aan elkaar geknoopt door een parlando van de drummer. Ook Penthouse doet in de Blues zonder te vervallen in eindeloze 12-maten schemaatjes en uitgekauwde Robert Cray-licks. Het kwartet klinkt meestal alsof het zichzelf schoppend en schreeuwend alleen maar dieper het moeras waar het in verzeild is geraakt aan het werken is, soms melancholiek en traag. Eervolle vermelding voor de zanger die ondanks dat-ie beweegt als een kruising tussen Elvis en Ian Curtis (tijdens een epileptische aanval) toch nog de tijd heeft om een aantal flirtende blikken á la Joey Uit Friends in de richting van de dames uit het publiek te werpen. Aanstaande maandag King Adora in hetzelfde theater. Da's glampunkpop; het nummer dat Steve Lamacq de hele tijd draait doet me erg denken aan These Animal Men. Lijkt me wel interessant. Ik moet trouwens ook nog kijken of er nog kaartjes zijn voor Idlewild in de Lemon Grove (de studentdisco op de campus) aanstaande woensdag....

Wat ik tot nu toe verder van Exeter vind? Nou, het is wel heel erg Engels en niet alleen omdat men aan de verkeerde kant van de weg rijdt. Alhoewel ik eerder al een jaar in het buitenland heb gestudeerd - toen was het Göteborg, Zweden - is dit toch héél anders. Want laten we eerlijk zijn, buiten het feit dat ze een ander taaltje spreken (en de vrouwen mooier en blonder zijn...) is Zweden eigenlijk net als Nederland: standaard Noord Europees (i.e. Duits), zeg maar. Engeland is écht een compleet ander land. Exeter zelf is niet bepaald groot en, zeker als je het vergelijkt met Amsterdam, een beetje provinciaals. M'n kamer is nogal aan de kleine kant (de afstandbediening van m'n (mini) hifiset is een overbodige luxe) en ligt ondanks dat de folder repte over een short walk toch een stevige wandeling van bijna een half uur van de universiteit en de douche doet alleen in ijskoud of gloeiend heet water, aan de andere kant krijg je hier wel gewoon John Peel en Steve Lamacq op de radio (in realaudio is het toch niet hetzelfde. De Evening Session vierde deze week z'n 10-jarig bestaan met live-concerten van onder meer Radiohead en Teenage Fanclub en is de nieuwe single van Daft Punk daar al veelvuldig te horen. John Peel had sessies van Dick Dale en Ten Benson en tracks van de nieuwe albums van PJ Harvey en The Fall) en wordt het zondagse brunchprogramma op Radio1 gepresenteerd door de UK Garage DJ's van The Dreem Teem, koop je gewoon op woensdagochtend de NME en lijken de patrouillerende politieagenten met hun helm en cape rechtstreeks uit een Kuifje-strip te zijn gewandeld. Nee, ik vermaak me hier wel.

now playing: Slut - Interference

Wednesday, September 27, 2000 - 07:36 p.m.
Ik had nog een paar platenbonnen liggen en heb dus vandaag een paar gaten in m'n platencollectie kunnen dichten met de aankoop van de volgende Klassiekers Uit De Popgeschiedenis: Pet Sounds van de Beach Boys, It Takes A Nation Of Millions To Hold Us Back van Public Enemy en What's Going On van Marvin Gaye. Alledrie voor 19,95 bij de Virgin in Amsterdam. Pet Sounds is zoals verwacht een fantastische sixties-popplaat. Was vooral verrast door de non-hits, zoals het bijna lounge avant la lettre instrumentale titelnummer. Public Enemy is vooral een verschrikkelijk drúkke bedoening. Elk gaatje is dichtgestopt met weer een schreeuwende sample. Nogal vermoeiend. Mavin Gaye, aan de andere kant, is wel weer heel zwoel en smooth op een Radio 2-achtige manier, zeg maar.

The lost weekend: recensent Alan Niester van de Globe & Mail luistert naar alle 25 zojuist verschenen Pearl Jam live-cd's (officiële bootlegs van hun recente Europese toernee) achterelkaar. Een taak van Herculesiaanse properties maar Alan slaat zich er dapper doorheen: Start vacuuming during Paris show of June 8. Vacuum drowns out music. First time I ever enjoyed vacuuming. En over de Pinkpop-cd: Heerden (sic) Holland, June 12. Same damn songs. Seventy different songs are covered on this series, but a dozen of them show up on nearly every disc. This disc is probably the most representative of the typical Pearl Jam set list -- the one to buy if that is what you're looking for. (Via pearls)

MP3 Van De Dag: Thong Song (3.2mb) door Kleenex Girl Wonder. Inderdaad, Sisqo's briljante ode aan de thong gecoverd door een cutesy Amerikaans indiepopbandje. Haalt het natuurlijk niet bij het origineel (en is bij vlagen tenenkrommend vals), maar desalniettemin erg leuk. Bij March Records.

now playing: At The Drive-In - Vaya

Tuesday, September 26, 2000 - 10:12 p.m.
Als de updates van deze pagina deze en volgende weken wat onregelmatig zijn: mijn excuses. Maar ben momenteel druk bezig met andere dingen, want ga aanstaand weekend namelijk verhuizen. Naar Engeland. Gelukkig heb ik lieve ouders die me willen brengen met de auto dus hoef ik niet heel m'n hebben en houwen voor 12 maanden in één koffer te stouwen. Maar desalniettemin moet er een hoop worden opgeruimd en geregeld en uitgezocht en dergelijke. Heb me de afgelopen dagen vooral bezig gehouden met het selecteren van de cd's die ik meeneem. Dat leidde tot existentiële levensvragen als: hoeveel Aminiature / Dinosaur Jr / Manic Street Preachers / Magoo / Mogwai / Jacob's Mouse / Frank Black -cd's heeft een normaal mens eigenlijk nodig? En: kan iemand écht niet een jaartje zonder Out Loud van de Boom Boom Satellites of Very van de Pet Shop Boys*? Typische koffietafelplaatjes - Melt Banana, Boredoms, Atari Teenage Riot; dingen die je eigenlijk niet voor je plezier opzet, maar vooral cool in de platenkast staan te staan - zal ik toch maar gewoon thuislaten, maar m'n hele Pixies en Pavement-collecties gaan wel zeker mee. Met veel pijn en moeite heb ik er z'n 250 weten uit te zoeken, die ik vandaag in speciaal daarvoor aangeschafte cd-wallets heb lopen proppen. Maar het komend jaar staan er dus zo'n 700 cd's (plus 200+ vinylsingeltjes, 2 dozen vol cd-singles en nog wat ouwerwetse lp's) werkloos bij m'n ouders op zolder.

Voor wie het interesseert: ik ga een post-doctoraal jaar Economische Psychologie doen aan de Universiteit van Exeter, in het (bijna) uiterste zuidwesten van Engeland (de Engelse rivièra schijnt men het ook wel te noemen). Exeter is niet bepaald een wereldstad (zo'n 90.000 inwoners als ik het wel heb) en ligt, wat ik er tot nu toe van gezien heb, een beetje buiten de route voor wat betreft toerende bandjes (toch een belangrijke reden voor mij om naar Engeland te gaan). Desondanks ziet mijn concertagenda voor de komende maand er nog behoorlijk vol uit: Idlewild, Penthouse, King Adora en Leftfield komen langs bijvoorbeeld. En ook Reef, Timo Maas, de Waterboys en James, maar daar ben ik niet zo in geïnteresseerd. Een van de interessantste namen lijkt me overigens Tailgunner. Da's de band van Mark Coyle die achter de knoppen zat bij de opnames van de albums van Oasis en waar in eerste instantie een zekere Noel Gallagher achter het drumstel zat. Noel schijnt overigens al weer ontslagen te zijn als drummer: hij speelt in ieder geval niet mee live maar nog wel op de halverwege oktober te verschijnen debuutalbum van Tailgunner. Je zou me trouwens een handje kunnen helpen door hier bij de NME op Exeter te stemmen. Ash gaat in November op Britse toernee en wil daarbij vooral out of the way places aan doen (waar Exeter dus ook onder schijnt te vallen...) en laat de keuze naar wélke plaatsen ze gaan afhangen van de voorkeur van z'n fans. Ik beloof, als ze naar Exeter komen zal ik gaan en d'r voor deze site een recensie over schrijven...

* de antwoorden zijn trouwens: twee / drie / drie / alletwee / drie (heb die remix-cd toch maar thuis gelaten) / ééntje (I'm Scared) / alleen de eerste twee / ja / nee

now playing: Descendents - Somery (neem ik overigens níet mee)

Monday, September 25, 2000 - 08:40 p.m.
Afgelopen vrijdag Top Of The Pops gezien op de BBC? Nee? Schaam je, want dan heb je de fantastische Sugababes gemist. Check, om de schade in te halen, dan meteen maar de clip van hun hit Overload in Realvideo. De beste Single Van Het Jaar Tot Nu Toe sinds Spiller's Groovejet, wat mij betreft. Een soort kruising tussen All Saints (maar dan ongeveer 10x cooler) en Fiona Apple's Fast As You Can (beetje jazzy, beetje weird zingende zangeres over een break-achtige beat). Sugababes dus: zijn pas 16, zijn níet door een of andere svengali bij elkaar gezocht en schijnen hun eigen liedjes te schrijven. Overload is dé zomerhit van deze herfst.

Nu je toch aan het realvideoën bent, bekijk dan ook maar gelijk Plug Me In de nieuwe single van Add N To (X) bij playlouder.com. Uit vorige video's bleek al dat de band, naast overstuurde moogs en andere antieke synthesizers, nogal gebiologeerd is door porno. Toen hielden ze het nog beschaafd met wat humoristische robots, nu gaan ze op de schaamteloos vunzige toer en laten ze een tweetal professionele, Amerikaanse porno-actrices aan de slag gaan met elkaar en een handvol attributen. Bij Playlouder, een erg leuk Engelse muziekwebzine, hebben ze nu trouwens ook een realaudio radiostation. Deze week zijn onder meer op de playlist: Bright Eyes, Man Or Astroman, Ladytron en Mojave 3.

En... zo te zien al een tijdje niet ge-update maar desalniettemin zeker een bezoekje waard is de site van de Engelse muziekjournalist Simon Reynolds (schrijft onder meer voor Wire, Uncut en Spin). We vinden er bijvoorbeeld een uitgebreid artikel over 2-step of één over 10 jaar rave-culture (en 10 jaar ecstacy), maar ook de verplichte lijstjes, zoals de beste en slechtste platen van de jaren '90... De Recensent doet wat de titel belooft: recenseren. Van cd's, maar ook van boeken en tv programma's en websites en films. De muziekrecensies zijn een beetje aan de saaie kant, maar het is goed te zien dat er nog mensen zijn die arrogant genoeg zijn om te denken dat anderen geïnteresseerd zijn in hún mening. Da's mooi. (via Le Temps Perdu)... Score is een nieuw Nederlands muziekweblog dat zich voornamelijk lijkt te richten op Nederhop (al dan niet met hier en daar wat luidruchtige gitaren). Veel MP3-tips. (Ook via LTP trouwens)... Vandaag (maandag) vanaf middernacht (dus technisch gesproken op dinsdag, het is in ieder geval Monday 6PM EST) kun je chatten met Bettie Serveert bij Insound... 602 old-skool hardcore mp3's (breakbeat, rave en ouwe drum'n'bass, dus). Selecteer zelf maar een MP3 Van De Dag zou ik zeggen. (Via New York London Paris Münich)

now playing: Kid Koala - Carpal Tunnel Syndrome

Thursday, September 21, 2000 - 09:07 p.m.
Waar Metallica ging voor de frontale aanval, kiezen de Barenaked Ladies voor een beduidend subtielere manier om Napster dwars te zitten. Er zich bij neer leggend dat hun nieuwe single via Napster al down te loaden is, heeft de band alternatieve versies van het nummer gemaakt en op het internet gezet. Deze versie begint weliswaar met een fragment van het betreffende nummer maar verandert na 30 seconden in een reclamepraatje waarin de bandleden de luisteraar oproepen om naar de winkel te gaan als ze het volledige nummer willen horen. Het gaat er natuurlijk om dat je van te voren niet kunt zien wélke versie van het nummer je gaat downloaden. Dit is een lastig probleem bij filesharing programma's als Napster (en volgens het artikel ook de reden dat zulke programma's nooit commercieel geëxploiteerd zouden kunnen worden). Het is verschrikkelijk makkelijk om nummers van Napalm Death (of Steps) aan te bieden als tracks van Belle & Sebastian of om het resultaat van een avondje stoeien achter je computer met wat samples als een illegale Fatboy Slim-remix. (Via Pearls That Are His Eyes)

Verder... morgenavond (vrijdag) in Nevermind The Buzzcocks (hilarische popquiz om half elf bij de BBC2 met Mark Lamarr) onder meer Daphne & Celeste. Dat wordt er eentje om op video te bewaren voorspel ik... in het Parool een uitgebreide recensie van het nieuwe album van Madonna, inclusief een handig Madonnamorfose-overzichtje... ook bij de Nederlandse Vereniging van Journalisten een verslag van de Dag Van De Nederlandse Popjournalistiek, met als meest nieuwswaardige quote: bij het aankaarten van het onderwerp 'Internet', raakte Paul Evers nog even begeesterd en meldde dat zijn blad met een 'flinke inhaalslag' bezig is. Hij voorzag dat de interneteditie van OOR wel eens belangrijker zou kunnen gaan worden dan de printeditie. Met 'een flink stuk redactionele input' en de VPRO als beoogd 'interessante partner' zag de OOR-hoofdredacteur vooral grote mogelijkheden. Zou het er dan echt nog eens van komen?? Een échte Oor-site??... en laat Jimmy Cauty, ex-KLF, weer eens wat van zich horen. Jammer genoeg is het niet iets muzikaals, maar zal hij een aantal van z'n schilderijen ten toon stellen in London. Op het troittoir.

MP3 Van De Dag: Music For Girls (4.9mb) van het Londonse, kitschy synthipop combo Baxendale. De zanger heeft op een bepaalde manier wel iets Hefneriaans, maar het klink voor alles als de camp-y neefjes van Carter The Unstoppable Sex Machine. Bij Usounds.

now playing: Quickspace - The Death Of Quickspace

Tuesday, September 19, 2000 - 09:34 p.m.
Links voor vandaag... in TheKindaMuzikYouLike nieuwe recensies van onder meer Sigur Ros, Isotope 217 en Matt Suggs én een interview met Bettie Serveert... in Tangents het eerste deel van het dagboek (mei 2000) van de Engelse muziekjournalist Everett True (ex-Melody Maker, ex-Vox). Na ongeveer 2 jaar door Australië en Azië te hebben gezworven - waar je trouwens ook in Tangents over kon lezen - keert hij terug naar Brighton en probeert z'n carriere als popjournalist weer op de rails te krijgen... We know what you played this summer: wat zijn de favoriete zomerhits van Norman Cook, Sophie Ellis-Baxtor (van Spiller, maar indiefans kenden haar natuurlijk al van TheAudience), Lolly, Gary Numan, Peter Hook en Daphne & Celeste??... verslag van de Dag Van De Nederlandse Popjournalistiek op de site van het Popinstituut zelf.

MP3 Van De Dag: Small Town (1.5mb) van Sun Factor. Punk? Check! Maar dan iets langzamer en met een, zeg maar, iets ingewikkelder ritme? Check! Met staccato, dissonante gitaren? Check! En een schreeuwende, maar toch emotioneel klinkende zanger? Check! Dan moet dit emocore zijn. Klopt! Sun Factor is een soort van Engelse Get-Up Kids. Maar dan niet zo goed natuurlijk, maar toch leuk genoeg om er eens een nummer van down te loaden. Small Town is afkomstig van Sun Factor's vorig jaar verschenen ep Re:Regarding en vind je op surf.to/sunfactor.

now playing: Ten Benson - Hiss

Monday, 18 september, 2000 - 23:37 p.m.
Ook zo nieuwsgierig naar waar Edwin Brienen op het moment mee bezig is? Brienen was tot een paar jaar geleden presentator - met een bijna ziekelijke voorkeur voor alles wat ranzig en/of camp was - bij VPRO Radio 3, maar was na alle restylingen bij 3FM helaas niet meer op de radio te horen. Nou, hij heeft een film gemaakt, Terrorama. De website is nog under construction - de trailer is vooralsnog niet te bekijken merk ik net - maar ik las in de Nieuwe Revu (sorry, maar ik had m'n trein gemist en de Oor hadden ze donderdagochtend nog niet bij de Ako) dat de film in ieder geval al niet vertoond zal gaan worden op het Utrechtse filmfestival vanwege overdosis sex én geweld én drugs en dat zowel Robbie Muntz als Kiki Classen (van Zeg 'ns Aaa...) een rol spelen. Op de site kun je in ieder geval al wel een paar songs van de soundtrack downloaden en dat klinkt al weer lekker vunzig.

En verder... geen recensie van het concert van Brassy in de Melkweg afgelopen zondag, want dat was afgelast: de drummer had z'n enkel gebroken... gaat de eerste wekelijkse column van Meindert Talma over Frans (Hagenaars, grote meneer achter het Excelsior label): Op mijn achttiende verhuisde ik naar Amsterdam. Om wat geld om handen te hebben begon ik een schildersbedrijfje met een kameraad van mij. We hadden dan een advertentie in de Volkskrant gezet, en daar kwamen heel wat reacties op af. Dan gingen we naar zo’n persoon toe en dan gingen we een beetje om zo’n huis heen lopen en dan zeiden we: ‘Ja, misschien zoveel duizend.’ En dat werd vreemd genoeg vrijwel altijd meteen geaccepteerd.... is de site van platendistributeur de Konkurrent vernieuwd, maar veel meer dan de (twee?) maandelijkse nieuwsbrief, een paar zeer out of date concertdata en links naar labels waar ze de distributie voor verzorgen is er (nog?) niet te vinden... en staan er reviews van onder meer Mixtape 1 Revert van DJ Snelle Jelle en Little Dog Music Por La Chupacabra in het Nederlandse (maar grotendeels Engelstalige) Hiphop-webzine Art12. In het archief gelukkig ook een paar namen die ik wél herken. Onder meer interviews met Brainpower, de Spookrijders en Krewcial.

En tot slot, voor de liefhebbers, de UK Garage Top 10, zoals samengesteld door de kijkers van TMF en zondag een week geleden aldaar ook te zien was. Helaas staat het uiteindelijke lijstje niet op hun site of op teletekst (en was zelf helemaal vergeten te kijken), maar ze bleken niet te beroerd om me het te e-mailen. Aardige mensen. Dit is'm dan:

1 Re-rewind (The Crowd Say Bo Selecta) - Artful Dodger ft Craig David
2 Flowers - Sweet Female Attitude
3 Fill Me In - Craig David
4 Girls Like Us - B15 Project ft Crissy D
5 Sing-a-long - Shanks & Bigfoot
6 Out Of Your Mind - True Steppers & Dane Bowers ft Victoria Beckham
7 Woman Trouble - Artful Dodger & Robbie Craig
8 Crazy Love - MJ Cole
9 A Little Bit Of Luck - DJ Luck & MC Neat
10 Summer Of Love - Lonyo

MP3's Van De Dag: inderdaad, MP3's, meervoud, want bij het Duitse label Bungalow hebben ze de website weer eens gerestyled en hebben ze nu ook een flink aantal (gezipte) MP3's in de aanbieding. Voor het overgrote deel zouden we het clubpop kunnen noemen - Stereo Total, Kulturni Program, Bertrant Burgalat en Dauerfisch bijvoorbeeld - maar probeer ook eens Girliepop van de Pop Tarts, het meest catchy nummer dat Kenickie nooit heeft geschreven.

now playing: 3FM, Het Lek, VPRO