STEREO

home
wie
startpagina
art of the mix
MP3voor12
vorige week
archief
e-mail

Playlist:
Adult. - Human Wreck
Cornershop - Lessons Learned From Rocky I To Rocky III
Garbage - Cherry Lips
Gold Chains - I Come From SF
Human League - Dare (cd)
Kante - Zweilicht (cd)
Mina - From A To B (cd)
New Flesh - Stick & Move
Outkast - Whole World
Princess Superstar - Bad Babysitter

Links:
3voor12
KindaMuzik
Subjectivisten
Think Small
Sheep
Alacran
Kees Kist
Brt
Vido Liber


Pitas.com!

Menno Visser, voorheen vanuit London een nieuwsbrief schrijvend en radioprogramma makend, analyseert nu terug in Nederland allerhande hitlijstjes voor een nieuwe maandelijkse column voor VPRO's 3voor12. Zouden ze bij Kink FM eigenlijk wel weten dat Menno weer in Nederland woont? De afgelopen weken herhalen ze elke woensdagavond een willekeurige uitzending van eind vorig jaar. De Beste Singles - en Beste Albums Van 2001 heb ik al een paar keer langs horen komen en halverwege januari werden we ook weer getrakteerd op de Sinterklaas-uitzending.

Eighties-mp3.co.uk doet wat het zegt op de verpakking: MP3's van obscure tracks uit de jaren tachtig. Eens in de zoveel weken een verse handvol. Momenteel bijvoorbeeld songs van Data, Music For Pleasure en Care. Artiesten zó obscuur dat zelfs allmusic er geen raad mee weet.

December 2001 - more broken stuff: een fotografisch verslag van Solex's recente toer door Duitsland, Oostenrijk en Italië.

In september van dit jaar hoopt Club Diana naar Australië te gaan voor een aantal optredens (onder andere). Via outbackbabes.net kun je vanaf nú al een en ander over deze trip te weten komen.

Pop Princess: de New Statesmen legt Prinses Diana's muziekcollectie onder de loep.

Tuesday, February 5, 2002


Ik had het kunnen aanvoeren als een groots antimonarchistisch statement, maar in werkelijkheid was het slechts een gelukkige samenloop van omstandigheden dat ik het afgelopen weekend in Engeland vertoefde. De officiële uitreiking van m'n het afgelopen jaar behaalde master's degree vond óók plaats op twee-twee-twee, in Exeter dus en dat we daardoor dat hele malle Huwelijk moesten missen was gewoon mooi meegenomen. In een halve minuut de hoogtepunten op Engelse tv-nieuws was méér dan genoeg. Het was sowieso een erg geslaagd weekend. Erg leuk om (een aantal van) m'n medestudenten weer te zien en Exeter zelf trouwens ook. Het regende de hele tijd, dus het was precies zoals ik het me herinnerde. De uitreiking zelf was natuurlijk ook een, eeh, hele belevenis. In zo'n toga-achtig gebeuren met een blauw-grijze cape en een hoedje op. Op het podium zaten alle universiteitsbobo's in nóg kleurrijkere uitdossingen en had het eigenlijk wel wat weg van wat je tijdens carnaval op de Duitse televisie ziet. Maar dan statiger en plechtiger. In ieder geval erg leuk om dat ook eens mee te maken. Muzikaal viel er overigens weinig te beleven. Had eigenlijk gehoopt de singles van Hoggboy en/of Clinic te scoren, maar helaas. Heb me in plaats daarvan dan maar te goed gedaan aan de 5 voor 30 pond actie van Virgin en onder meer Air's Premiers Symptomes, de Smiths' Singles collectie en de Human League's Dare gekocht. Waarover op een later moment misschien meer. En misschien ook niet.

Eén van die vijf was in ieder geval What Another Man Spills van Lambchop. Omdat Nixon zo'n prachtplaat was. En deze mag er trouwens ook wezen en dus kijk ik alleen nog maar meer uit naar Is A Woman, het binnen afzienbare tijd te verschijnen nieuwe album van Kurt Wagner c.s.. Bij de MP3 Club van hun label, City Slang, kun je een exclusieve cover van de Sisters Of Mercy's This Corrosion downloaden. Je moet je daarvoor wel eerst opgeven maar dat is gratis en dan krijg je ieder maand het nieuwe password thuisgemaild. Misschien lukt het trouwens ook wel om de track (5.7mb) gewoon rechtstreeks te downloaden. Bij de VPRO kun je, in realaudio, luisteren naar het intieme liveoptreden dat de band onlangs in hun studios deed.

Volgens Going Guffaw - de uit een lange winterslaap ontwoken webpagina van Bas van Seedling en Pfaff - staat ook Ikara Colt op het komende London Calling festival. Als we het toerschema op de pagina van hun platenmij bekijken kunnen ze inderdaad vrijdag 15 maart even op en neer naar Amsterdam.

The Beautiful Ones: een plusminus 60-minuten durende realaudio webradiouitzending cum mixtape van mijn hand bij Kindamuzik, met tracks van onder meer Bobby Conn, de Beta Band, Fischerspooner, Simian en de Lo Fidelity Allstars.

Monday, February 4, 2002


Belle & Sebastian komt naar Nederland. De band staat op zaterdag 6 april in Nighttown te Rotterdam om precies te zijn. Dat is goed nieuws, zou je zeggen. Mijn probleem is echter dat dit een optreden - hun énige optreden voor zover we weten - is in het kader van het Motel Mosaïque festival. Een Tweedaags Kunstenfestival - zo citeer ik uit de advertentie in de Volkskrant van vanmorgen - met zwoele mix van pop, dance, theater en beeldende kunst. Andere bands en artiesten die zullen optreden zijn onder meer Chocolate Genius, Four Tet, David Kitt en Billy Childish. Het gebeuren wordt verder omschreven als: een gastvrij, bruisend weekend, tientallen optredens en belevenissen. En dan vraag ik me dus af: waarom? Waarom al die poespas er omheen? Dat woord belevenissen alleen al. Gewoon bandje kijken mag niet meer? Zonder degenslikkers in de gang, een onbegrijpelijke, avantgardistische zwartwitfilm in de kelder, stend up koomiediejens in de kleine zaal, gedresseerde olifanten op de trap daartussen en Tom Barman (want Tom Barman doet altijd wat op avonden als deze) die na afloop plaatjes draait is het saai? Het devalueert bandjes tot gewoon nog een circusact op het overvolle programma. Bands - en vooral bands als Belle & Sebastian, maar dat doet eigenlijk niet ter zake - verdienen het volgens mij om te spelen voor een zaal barstensvol mensen die speciaal voor hún gekomen zijn en niet voor een zaal met mensen die gewoon een avondje cultureel doen en zich verveelden bij de mime in het café en toevallig hier naar binnen gelopen zijn. Juist Belle & Sebastian heeft het in z'n mars om op eigen kracht voor een magistrale avond te zorgen en is wat mij betreft totaal ongeschikt als onderdeel in een bruisende culturele totaalervaring.

Wat overigens niet betekent dat ik per se tegen festivals ben. Het op één avond programmeren van een aantal kleinere, nieuwe bandjes die in hun eentje wellicht niet een hele zaal kunnen vullen maar onder een overkoepelende naam wél een gezellige hoeveelheid publiek dat open staat voor onbekende dingen op de been brengen kan leuke dingen opleveren. Dit is bijvoorbeeld het idee achter het eens in de zoveel tijd door de Paradiso georganiseerde London Calling-festival. 15 en 16 Maart vindt de eerstvolgende editie plaats en de eerste namen zijn nu ook officieel bekend gemaakt: British Sea Power, Simian, St. Thomas, de Electric Soft Parade en Clearlake. Van Melys wisten we het eigenlijk al.

Hoog op mijn persoonlijke verlanglijstje, maar precies in die periode op tour door de VS en dus niet aanwezig op London Calling is Clinic. Everett True interviewde de band voor Playlouder. Volgens de onofficiële doch doorgaans goed geïnformeerde Clinic site verschijnt hun nieuwe album, Walking With Thee, in februari en is de gelijknamige single deze week al uit, maar bij dit artikel staan weer hele andere releasedata.

Thursday, January 31, 2002


Mijn favoriete programma op MTV op het moment is Cribs. In dit programma leiden een handvol willekeurige (pop)sterren de camera's van het clipstation rond in hun huis en laten de artiesten in kwestie uitgebreid zien wat ze met het door ons duur verdiende en vervolgens aan hún cd'tjes of films uitgegeven geld doen. Waarschijnlijk was het ooit de bedoeling de menselijke kant te laten zien van de sterren die we normaal alleen dansend en zingend via ditzelfde televisiescherm kennen. In werkelijkheid is elke aflevering opnieuw een halfuur-durende schreeuw tegen het kapitalisme: dat een gemiddeld mens helemaal niet de behoefte heeft aan zo veel geld en daar eigenlijk alleen maar hele gekke dingen mee gaat doen. Echt, het is moeilijk te geloven hoeveel slechte smaak en nouveau riche kitsch er in 30 minuten gepropt kunnen worden. Vooral hiphop- en r&b-artiesten lijken hier bedreven in en lijken collectief de eerste cheque van hun gouden of platina-album te besteden aan een veel te grote villa in Hollywood om die vervolgens vol te plempen met wit marmer en tijgermotieftapijten, kroonluchters ter grootte van een gemiddelde gezinsauto en hele legers aan halfnaakte namaak-Griekse beelden.

Dit is op zich geen verrassing. Rapteksten staan al sinds de beginjaren vol van de bragging en boasting. Maar deze tastbare uitingen van welvaart lijken zich wat moeilijker te verenigen met, aan de andere kant, de vereiste geloofwaardigheid als rapper en het keeping it real. En dus zien we in elke reportage steevast een paar homies uit de hood die hangend in de witte skaailederen banken computerspelletje lopen te spelen op het 2x2m televisiescherm. Want, rapper of rocker, actrice of zangeres, een big screen televisie staat bovenaan het boodschappenlijstje van álle artiesten. Hoe groter, hoe beter en méér is ook goed. Met als hilarisch hoogtepunt de rapper - ik heb eerlijk gezegd geen idee meer welke - die in élke kamer van z'n huis een televisie had staan waar 24 uur per dag de film Scarface op te zien was.

Dat toonde in ieder geval nog iets wat een beetje op een persoonlijke touch lijkt. Want als iets opvalt aan de interieurs die in het programma te zien zijn is de totale onpersoonlijkheid en kilheid. Het ziet er allemaal uit alsof het rechtstreeks uit de catalogus komt. Alleen Coby Dick van Papa Roach in de aflevering van vorige week had een paar foto's van vrienden en familie op z'n koelkast geplakt, maar Missy Elliott liep door haar keuken en zitkamer alsof ze er een vreemde was. De interieurs zien er steevast uit als veel te dure hotelkamers. Ik snap ook wel dat je de boel een beetje opruimt als er een camerateam langskomt, maar het ziet er allemaal zo onbewoond uit. Nergens een stapel kranten en tijdschriften of een stapeltje net gedraaide cd's of de televisiegids.

Overigens kun je de persoonlijke inbreng ook overdrijven. Mijn favoriet in deze was een andere rapper - sorry - die een levensgroot portret van zichzelf boven de open haard had hangen. En ik zou zweren dat ik een paar weken geleden tijdens het MTV Cribs Weekend tenminste één artiest heb langs zien komen die een borstbeeld van zichzelf op z'n slaapkamer had staan. Sisqo, zeg ik. Met een flinke slag om de arm. Cribs wordt elke vrijdagavond en dinsdagmiddag uitgezonden op MTV Nederland.

Wednesday, January 30, 2002


Uit The Sun van gisteren:

Yep. Dat is Beyoncé van Destiny's Child in de rol van Foxy Cleopatra in de nieuwe Austin Powers film.

Nieuws van het Transformed Dreams label: grote veranderingen bij Zea. Voornamelijk vanwege verschillen in mening over de te voeren muzikale koers hebben drie van de vijf leden besloten uit de band stappen. Zanger/gitarist van de band Arnold De Boer gaat samen met toetsenist Remko Muermans door onder de naam Zea, maar de voor later dit jaar geplande cd is vooralsnog even in de ijkast gezet (zie ook VPRO's 3voor12). In de concertagenda kunnen we vervolgens lezen dat de Welshe band Melys in maart naar Nederland komt en daarmee hebben we meteen de eerste bevestigde naam voor de halverwege die maand te houden nieuwe editie van het London Calling festival. Tot slot kun je bij de VPRO een door de band zelf geschreven verslag lezen van Seedling's recente trip naar Engeland om een sessie voor John Peel op te nemen.

Nederlandse bandjes lijken de laatste tijd kind aan huis bij de legendarische BBC Radio 1 DJ. Ook de junglaar Bong-Ra heeft onlangs een sessie opgenomen. Deze wordt als het goed is op 21 februari as uitgezonden. Bong Ra is tevens een van de mensen die we terugzien in de fotoreportage op de website van John Peel van zijn bezoek aan Groningen ter gelegenheid van Eurosonic en het Noorderslag festival.

The Stranger had een indringend gesprek met de biografie op de website van Nelly Furtado.

Tuesday, January 29, 2002


Think Small is een nieuw, Nederlandstalig muziekwebzine. Het doel is eigenlijk een beetje het gat dat is ontstaan met het verscheiden van bladen als Opscene en Rebound proberen te vullen, maar met een duidelijke nadruk op indiepop. Op het moment zijn er bijvoorbeeld recensies van platen van bands als Boyracer, Call And Response, Birdie en Hood te lezen. En verder nog niet zo heel veel, want Think Small is vooralsnog een eenmansproject, maar daar wordt aan gewerkt. Ik heb er alle vertrouwen in dat het leuke dingen gaat opleveren.

Het leukste radioprogramma van Europa, P3 Pop, heeft vanavond (maandag) een interview met de New Yorkse indiepop-band de Yeah Yeah Yeahs én een interview met de fantastische Britse zangeres Kathryn Williams. Volgende week is er een gesprek met het fenomeen Daniel Johnston en de week daarop een Riot Girrrl special met onder meer een interview met Le Tigre. P3 kun je live beluisteren via het Wondere Wereldwijde Web (klik: Lyssna Live). P3 Pop wordt elke maandagavond tussen 10 en 12 uitgezonden. Het programma is weliswaar in het Zweeds, maar de interviews zijn in het Engels (en niet, zoals op het Duitse radio vaak het geval is, door een voice over vertaald) en om de muziek te kunnen waarderen hoef je ook geen Zweeds te kunnen. Een aantal oudere interviews - met Jim O'Rourke, A.R.E Weapons en Sparklehorse bijvoorbeeld - kun je trouwens ook in het archief beluisteren.

Als het goed is trouwens komt Le Tigre in April naar Europa voor optredens. Vooralsnog staat er alleen nog een datum in Brussel in de planning, maar het zou me verbazen als daar niet één of meer optredens op andere plekken aan vast worden geplakt.

Ook erg interessant op concertfront is het Toonfestival. Dit Festival met beeld, geluid en electronica als grondstof vindt begin maart in Haarlem plaats en omvat onder meer een optreden van Fennesz in Muziekstudio Grasland en een avond met Techno Animal en Porter Ricks in de Lichtfabriek en als klap op de vuurpijl wijdt het Patronaat een hele avond aan het Tigerbeat6 label met optredens van Kid 606, Blectum from Blechdom en Gold Chains.

De uitslag van de Vera Poll over 2001 is binnen. Zen Guerilla was volgens de inzenders het beste (Vera-) concert van het afgelopen jaar, maar voor de rest zijn ze ook daar in Groningen behoorlijk burgerlijk, hoor. Ze lezen allemaal de Oor, vonden dat de Strokes het beste album maakten (net als de mensen van de Oor) en Kylie het beste singeltje en kijken massaal naar Kopspijkers (alhoewel nog iets massaler naar Jackass).

Monday, January 28, 2002


Goedgehumeurd - want zojuist getuige geweest van een allercharmantst instore optreden van de Moldy Peaches bij Get Records - betrad ik afgelopen donderdagavond de Melkweg. Ik zou dat ook hard nodig hebben, dat goede humeur, wist ik van te voren, want op het programma stonden maar liefst drie Nederlandse nu-metal bandjes plus het Amerikaanse Icarus Line. Het begon overigens voortvarend. Smogus is een kleine verrassing. Toegegeven, hun brouwsel van tweedehands Rage Against The Machine-riffs met een metaltik zal nooit m'n favoriete genre worden en de roodharige van de twee vocalisten klinkt wel heel erg als Fred Durst, maar eerlijkheid gebied het te moeten concluderen dat het niet onder doet voor wat er momenteel in de slipstream van de Limp Bizkits en Korns uit Amerika komt overwaaien. Strak, professioneel, energiek. Sterke songs. Als dit het niveau is van wat er in de Nederlandse nu-metal wereld gebeurt dan staat de Hollandsche vinex-jeugd nog wat te wachten. Hierna echter, komt Chillfactor. Alsof de door dit Tilburgse viertal (een vervolg op Brotherhood Foundation) voortgebrachte industrial-metal nog niet erg genoeg is, hebben ze hun gitaren zó laag gestemd dat er met geen mogelijkheid meer iets dat in de verste verte een beetje op een melodie lijkt mee te produceren valt. Het leuke deuntje was sowieso het ondergeschoven kind vanavond. Ook de tussen de bedrijven door gedraaide plaatjes van de DJ moeten het meer hebben van het volume van de gitaren dan van de schoonheid van een paar zorgvuldig in verhouding tot elkaar geplaatste geluiden van verschillende frequenties. Nu zie ik de lol van een flinke dot aggressieve herrie ook wel in, maar herhaalde blootstelling vermindert het effect. Het 17e hele harde nummer doet je simpelweg minder dat het eerste. Het heeft zelfs iets potsierlijks om als 17e in een lange rij ook nog eens heel erg druk te gaan doen als de 16 voor je ook al heer erg boos deden. Hard als effect werkt het beste als contrast en zorgvuldig gedoseerd. Maar vanavond is er geen ruimte voor rustpuntjes. Het enige wat dan nog werkt is versterking en overdrijving en Icarus Line heeft dat begrepen. Dit kwintet uit Los Angeles is hard, aggressief, gillend, krijsend, schoppend en tierend in de overtreffende trap. In de wijde omtrek geen melodie te bekennen, en toch geweldig. Een in extremo doorgevoerde hybride van gemuteerde garagepunk en felle emocore. De zanger lijkt het broertje van de Strokes' Jonny Casablancas die op het verkeerde pad terecht is gekomen. De ene gitarist en bassist lijken uit een willekeurige stonerrock band afkomstig. De andere gitarist ziet er - asian-american, dikke bril, nerd-kapsel - uit alsof-ie programmeur bij Microsoft is. En in iets meer dan een halfuur is het allemaal gebeurd. Geen idee welke nummers ze gespeeld hebben, maar indrukwekkend was het zeker. Het afsluitende Dimension 7 heb ik maar gelaten voor wat het was en ik ben naar huis gegaan om een mooi Belle & Sebastian-plaatje op te zetten.

Sunday, January 27, 2002


Op de vorige vorige Stereo DIY-CD stond onder meer een nummer van de Amerikaanse band Death Cab For Cutie. Hun nieuwste album, The Photo Album, verschijnt hier in Europa in februari op het Fierce Panda label. De bijbehorende single, A Movie Script Ending, kun je trouwens ook downloaden bij Tiny Telephone. De komende weken tourt de band door Europa. Helaas laten ze Nederland daarbij links liggen.

Kindamuzik interviewt Cornelius. Vind z'n nieuwe album, Point, trouwens erg tegenvallen. Fantasma MkII is het niet bepaald. Het lijkt er een beetje dat meneer Oyamada geïnspireerd is geweest door de Basement Jaxx. Helaas is het resultaat vooral slappige funkpop waar zelfs Prince vandaag de dag z'n bed niet voor uit zou komen, met veel bos-, zee-, water- en vogelgeluiden. Die een of twee matige rockers fleuren de boel ook niet echt op en slechts de cover van de brazilipop-klassieker Brazil weet een kleine glimlach te bewerkstelligen. Oordeel zelf: Point Of View Point, de single, kun je onder meer bij het Duitse webzine Intro downloaden.

Een Dismemberment Plan toerdagboek bij Pitchfork en een Trembling Blue Stars toerdagboek bij Shinkansen Recordings.

Hmmm. Misschien had ik toch maar in de rij moeten gaan staan voor het concert van de Strokes in de Paradiso eind volgende maand. Het blijkt namelijk dat Stereo Total het voorprogramma zal verzorgen tijdens de gehele Europese toernee van de Strokes.

Tuesday, January 22, 2002


Geïnspireerd door het vorig weekend gehouden Noorderslag-festival en naar aanleiding van het aankomende koninklijke huwelijk in een ongekende vlaag van vaderlandsliefde terecht gekomen presenteert Stereo hierbij de DIY-CD Volume 3 aka ORANJE BOVEN!!. Inderdaad, met niet één maar twéé uitroeptekens. Omdat er zoveel leuke en aardige bandjes in Nederland rondlopen. Tracks van de twintig leukste en aardigste zijn vervolgens geselecteerd voor deze cd. Een aantal oude bekenden, maar vooral een hoop veelbelovende nieuwe talenten. De handleiding is voor de gelegenheid tevens een ietsje uitgebreid: het is nog steeds gewoon de bedoeling dat je de onderstaande links volgt en de daar gevonden MP3-tracks op een fonkelnieuw audio-cd'tje brandt en vervolgens het daarbijbehorende hoesje (doc, 180kb) uitprint en -knipt, maar als extra opdracht komt daar deze keer bij dat, als een van de onderstaande bandjes het komende jaar bij het jeugdhonk bij jouw om de hoek speelt, je eens achter je computer vandaan komt en daar heen gaat en ze eens flink gaat lopen aanmoedigen. Daar doe je mij, de bandjes in kwestie maar vooral ook jezelf een groot plezier mee.

1. Damer - Blue

Blue is met ruime voorsprong het liefste liedje dat vorig jaar in Nederland is verschenen (op de verzamelaar Hometaping Is Illegal (And It's Killing Music) op het flink aan de weg timmerende Living Room label). Beetje folky, beetje Belle & Sebastian, en vooral heel erg charmant. Het debuutalbum van Damer - vier dames uit Amsterdam en Utrecht - verschijnt als het goed is in maart.

Te downloaden bij Living Room Records.

2. Bingo Trappers - God's Biographer

Een zekere mate van Velvet Underground-achtigheid is de Bingo Trappers niet vreemd in deze track van hun vorig jaar op het Amerikaanse Animal World Recordings verschenen album Juanita Ave.. En op een of andere manier lijkt het ook een beetje op de Rolling Stones. Gezellig swingende sixties rammelpop op niveau.

Te downloaden bij Epitonic.

3. Furtips - Isn't She Pretty

Ook de sympathieke Arnhemse gitaarpop - afkomstig uit dezelfde scene als Bettie Serveert en de Artsen - van de Furtips vond onderdak bij het Animal World label. Isn't She Pretty is een track hun nieuwste album When My Baby Smiles To Me I Go To Rio (een titel die overigens níets met de recente Even Apeldoorn Bellen-spot te maken heeft).

Te downloaden bij Vitaminic.

4. Louis - Not This One

Not This One van Louis - uit Boxmeer, of all places - is een aanstekelijk Dinosaur Jr.-achtig gitaardeuntje dat door lekker knorrend orgeltje een mooie warme gloed heeft gekregen. Of de band vernoemd is naar Louis Van Gaal is ons verder ook niet bekend.

Te downloaden bij Living Room Records.

5. Voicst - American College Pop

Het Amsterdamse Voicst heeft z'n hit American College Pop een nogal misleidende titel meegegeven. Want dit zou ik toch meer omschrijven als goed in het oor liggende post-grunge gitaarpop boordevol commerciële potentie. Maar ja, dat bekt weer niet zo lekker als songtitel.

Te downloaden op voicst.com.

6. De Kift - Nauwe Mijter

Hadden, als het aan mij lag, dit jaar de Popprijs gewonnen: unieke band - de instelling van een punkband, het instrumentarium van een gemiddelde fanfare, literaire teksten - die dit jaar hun 12eneenhalf jarig jubileum vierde met het alom juichend ontvangen album Koper, waarvan Nauwe Mijter de hit is. En nu allemaal: jaaaai baaaai maaaai, of ik baaaai jouw??.

Te downloaden op dekift.nl.

7. Chitlin Fooks - Seen It All

Eigenlijk spelen we hier een beetje vals. Chitlin' Fooks is namelijk voor de helft Belgisch. Chitlin' Fooks is het country-project van Carol Van Dyke van Bettie Serveert en Pascal Deweze van Metal Molly en, niets ten nadele van de Almelose schoenenverkoopster, Carol's snik klinkt stukken geloofwaardiger dan die van Ilse De Lange. Seen It All is afkomstig van Chitlin' Fooks titelloze debuutalbum.

Te downloaden bij Vitaminic.

8. Meindert Talma - Rummenigge

Als Damon Albarn in Surhuisterveen was geboren had Blur's Girls And Boys zo geklonken. Geen twijfel over mogelijk. Rummenigge is de openingstrack van Leave Stumper, het nieuwste album van Meindert Talma & The Negroes, en de eerste échte Nederpopklassieker van het nieuwe millennium: Wenn kein Gegner mehr da ist, ist Fussball richtig schön.

Te downloaden bij Excelsior Recordings.

9. Club Diana - Here Today, Gone Tomorrow

Je herkent er eigenlijk noch Club Diana noch de Ramones in. Toch is dit dat gitaarkwartet uit Well, dat zich in het kader van een door de Belgische producer Kloot Per W opgezet tribute-project ter nagedachtenis van de vorig jaar overleden Joey Ramone aan een Ramones-original vergrijpt. Match, het nieuwe album van Club Diana verschijnt als het meezit in maart.

Te downloaden op klootperw.com.

10. Arling & Cameron - Dirty Robot (Tofu 1.5 Remix)

Nog meer buitenlandse inbreng. De vocale bijdrage op deze track van Arling & Cameron's actuele album We Are A&C is van de Franse Françoise Cactus (van het Berlijnse duo Stereo Total). Wie de meneer of mevrouw Tofu is die verantwoordelijk is voor deze dansbare remix weet ik eerlijk gezegd ook niet.

Te downloaden bij Epitonic.

11. Jonas The Plugexpert - Zomersenacht

Er is vooralsnog weinig meer bekend over Jonas The Plugexpert dan dat het hier draait om een Nijmeegse computerknutselaar. Uit z'n nummers kunnen we bovendien afleiden dat meneer naar alle waarschijnlijkheid groot liefhebber is van Aphex Twin, veel tijd doorbrengt met het spelen van computerspelletjes en niet vies is van een fijne vette breakbeat op z'n tijd.

Te downloaden bij Vitaminic.

12. Represailles - AH Erlebnis

Nederhop wordt langzaam maar zeker echt volwassen. Een van de opmerkelijkste namen in dit genre op het moment is die van de Represailles. Volwassen jazzy beats gecombineerd met unieke verhalende - en in AH Erlebnis zelfs hoorspelachtige - teksten. Alhoewel er pas één demo verschenen is, toerde de band vorig jaar al wel door Zuid-Afrika en Namibië.

Te downloaden op represailles.nl.

13. We Vs. Death - HMV

We Vs. Death heeft in ieder geval de juiste instelling. Geen slap We Doen Wat We Zelf Leuk Vinden En Als Iemand Anders Het Ook Leuk Vind Is Dat Mooi Meegenomen, maar een heus verlangen om door middel van muziek aan de dood te ontsnappen lijkt de drijfveer. Of beschaafd voortkabbelende postrock met mooie stukjes melodie - en een trompet - daar nou het meest geschikte methode voor is, valt te betwijfelen. Bewonderswaardig is het in ieder geval wel.

Te downloaden bij wevsdeath.iuma.com.

14. Suimasen - Welcome To Our World

Eindhoven staat de laatste jaren vooral bekend om z'n vuige stonerrockbands en alhoewel drummer Jacco een verleden heeft in een aantal in die scene legendarische namen (7Zuma7, Alabama Kids, 35007) is de gitaarrock van Suimasen een stuk vriendelijker en lichter verteerbaar. Welcome To Our World is het prijsnummer van Suimasen's eind vorig jaar verschenen tweede album Flow.

Te downloaden bij Vitaminic.

15. Feverdream - At Limblacker's Lake

De Rotterdamse band Feverdream lijkt maar niet van de omschrijving jong af te komen. Ja, de drie leden zijn allemaal net twintig, maar ze zijn al een paar jaar een van dé beste en interessantste indierockbands van Nederland en hebben inmiddels twee volledige albums onder de snelbinders (de meest recente, The Sky Is Full Of It, is al weer bijna twee jaar oud zelfs). At Limblacker's Lake is afkomstig van een animal rights benefiet-cd die verscheen op het Belgische Zerobros Records.

Te downloaden op de Feverdream homepage.

16. Mono - Everyday In The Underground Is A Good One

De laatste jaren komt de opwindendste punk van Nederland steevast uit Rotterdam - zie ook: de Apers en Lulabelles - en met bands als het bovenstaande Feverdream roert de havenstad zich ook flink in het daar uit voortgesproten emo/indierock-gebeuren. Mono is in deze misschien een nieuwe naam, maar tegelijk een van de veelbelovendste. Everyday In The Underground is de titeltrack van hun actuele demo.

Te downloaden bij beam.to/mono.

17. Nazis From Mars - Coolnokkio

Coolnokkio is afkomstig van het vorig jaar verschenen titelloze debuutalbum van de Nazis From Mars. Technopunk - soort van een op hol geslagen Ramones met een goedkope drumcomputer - uit Soest.

Te downloaden bij mp3.com.

18. The Apers - Here Comes The Summer

Wat mij betreft zijn de Apers momenteel dé punkband van Nederland. Ten eerste muzikaal - want altijd aanstekelijk en poppy - maar ook omdat de band de DIY-ideologie tot kunst lijkt te hebben verheven en zichtbaar een ongelovelijke hoeveelheid tijd en energie in de band (en de daar al dan niet zijdelings me te maken hebbende zaken als een eigen platenlabel en fanzine) steken. Dat resulteerde tot op heden in talloze singles, ep's, compilaties, Europese tours en - eindelijk, vorig jaar - een full length debuut-album. Deze Undertones-cover is een van de extra tracks op hun huidige hitsingle Eyes Wide Open. Met extra bonuspunten voor het leuke orgeltje.

Te downloaden op the-apers.com.

19. Lulabelles - Give Me A Beer

De vier Lulabelles waren het zat altijd maar aan de rand van het podium te moeten wachten totdat hun vriendjes (die allemaal in meer of minder succesvolle Rotterdamse punkbandjes hun ding doen) waren uitgespeeld en zijn op een gegeven moment zelf maar een bandje begonnen. En met succes. Alhoewel er tot nu toe pas één single is verschenen - Beyond Punkrock and Bowlingshoes, waarop onder andere dit hyperaanstekelijke Give Me A Beer - toerde de band al uitgebreid door Duitsland en Frankrijk.

Te downloaden op kiss.to/lulabelles.

20. Spoiler - Electrifying

Ik ben bang dat je het origineel van Olivia Newton John en John Travolta - toen onder de titel You're The One That I Want, uit de film Grease - niet meer met droge ogen kunt aanhoren na kennis te hebben gemaakt met deze moddervette versie van het Eindhovense Spoiler (met onder meer ex-7Zuma7 bassist Arjen Rienks in de gelederen). Afkomstig van het album Mud'n'Glitter.

Te downloaden bij spoiler.nl (klik: sounds).

Sunday, January 20, 2002