Playlist: Beta Band - Won FT - Stand Up Guns'n'Roses - Use Your Illusion II Ian Van Dahl - Castles In The Sky Mercury Rev - All Is Dream New Order - Get Ready Roots Manuva - Run Come Save Me Roots Manuva - Tears (mp3) Strokes - Is This It Super Furry Animals - Rings Around The World
My name is Joris Gillet. I am a Master's student at the School of Psychology
at the University of Exeter. I am currently doing research on choice behaviour
and I am looking for participants for the experiment I am running.
The experiment consists of a small game and a questionnaire and should take
not longer than a couple of minutes to complete. The experiment runs as a
Java-applet and should be accessible in any regular internetbrowser.
The experiment is anonymous and if - at any time during the experiment - you
wish to exit it you can do so simply by quitting your browser.
I need plenty of participants in this, so please feel free to forward this e-
mail to anyone who you'd think might be interested.
Thanks in advance,
Joris Gillet
Monday, September 3, 2001
Sinds Carter The Unstoppable Sex Machine ergens eind jaren '90 uit elkaar is gegaan, is het met de nieuwe projecten van Jim Bob en Fruitbat (respectievelijk Jim's Super Stereoworld en Abdoujaparov) niet bepaald voorspoedig gelopen en dus - waarschijnlijk in de hoop toch nog te kunnen profiteren van hun vroegere glorie - heeft het tweetal de handen weer ineen geslagen onder de noemer Who's The Daddy Now?. De bands (respectievelijk niet onaardige cabaretpop en uitgewoonde punkrock) gaan onder meer samen op toer en onder deze nieuwe naam zal er ook een single verschijnen. Meer info op de website. Ik denk dat ík maar weer eens 1992 - The Love Album in de cd-speler ga leggen.
Potdorie. De veiling van het haar van Mike Paradinas (aka µ-Ziq, Jake Slazenger etc) is helaas al weer afgelopen. Iemand blijkt er maar liefst us$78 voor over te hebben. (zie ook Warp)
My Pop Idol Has Feet Of Clay: de New Statesman over de identiteitscrisis ten gevolge van het van hun voetstuk vallen van je muzikale helden.
MP3 Van De Dag: het complete concert van de Bays op het recente Drum Rhythm festival.
Sunday, September 2, 2001
Gisteren zo goed als de hele dag in de (overigens Australische) pub gehangen. In eerste instantie vooral om Ierland - Nederland te zien natuurlijk. Ondanks het bedroevende resultaat - en ik kan je vertellen dat het er niet beter op wordt als je omringd wordt import-Ieren - toch maar blijven hangen want met de zich in de achtergrond binnenstromende en warmdraaiende Engelsen leek het toch nog gezellig te worden en druk en we hadden plaatsen met fantastisch zicht op het tv-scherm en wellicht dat het in de pan hakken van Duitsland me een beetje beter zou doen voelen. En alhoewel die Ieren het niet konden laten om me af en toe toch nog even uit te lachen hielp die 5-1 toch redelijk. De Engelsen zongen zich de longen uit het lijf: Spandau Ballet's Gold was een duidelijke favoriet net zoals Go West van de Pet Shop Boys maar dan met aangepaste tekst (three - one, to the Eng-er-land x4, en in latere stadia natuurlijk four - one en five - one). Michael Owen had z'n eigen lofzang op de deun van Winter Wonderland. Seaman moest het doen zonder aanwijsbare melodie, maar hij had in ieder geval een persoonlijke chant in tegenstelling tot de 9 overige spelers. In het melodieloze genre deden verder You're so shit it's unbelievable en het op-en-top Engelse You're not very good, you're not very good, you're not very, you're not very, you're not very good het goed. Als Rijkaard-fan kon ik me overigens vooral vinden in de helse fluitconcerten elke keer als Völler in beeld werd gebracht.
Download de recente John Peel-sessie van de Strokes bij Music And Movies.
Friday, August 31, 2001
Typisch. Wordt er in een Nederlandse krant eindelijk een beetje leuk over muziek geschreven, is het een uit het Engels vertaald artikel. Meer 'ouwe lullen moeten weg' fragmenten op de eigen pagina van het betreffende boek, Rock Til Yoy Drop.
Indierocker set for OFT Debut. Zelf zou ik Heavenly meer indiepop hebben genoemd, maar het feit dat Amelia Fletcher zojuist benoemd is tot Chief Economist bij de Office of Fair Trading (= soort van de Engelse NMA) blijft wonderbaarlijk.
Sickboy's Pocket Cinema: Jaws, Titanic, Alien en meer films samengevat in nog geen twintig seconden per stuk.
MP3 Van De Dag: Yesterday's World van Cirtculatory System. Heeft - als we de verhalen mogen geloven - iets van doen met Olivia Tremor Control en Neutral Milk Hotel. En zo klinkt het ook.
Wednesday, August 29, 2001
Raar eigenlijk. Ik had voordat ik naar Engeland verhuisde verwacht dat dat vooral een goede gelegenheid zou zijn om nog meer nog nieuwere muziek uit te checken. En alhoewel ik qua live-concerten inderdaad een boel bandjes heb gezien die ik in Amsterdam nooit - en zeker niet in een dergelijke setting - had kunnen zien, valt het qua gekochte plaatjes om eerlijk te zijn behoorlijk tegen. Als ik hier boven m'n buro naar de stapels cd's kijk die ik de afgelopen 11 maanden gekocht heb, zit daar verdacht veel ouwe meuk bij: New Order, Bob Dylan, Neil Young, Joy Division, Gram Parsons, Public Enemy, Kinks, Eminem, ahum, Alice Deejay, Nick Drake. Dat ligt hopelijk vooral aan het feit dat hier op het dorp nu eenmaal geen goed gesorteerde indie-zaak zit (je mag wel zeggen dat ik Get en Distortion mis) en de Virgin om de haverklap een 6 voor 30 pond aktie heeft waar ik toch elke keer weer door wordt over gehaald om een paar gaten in m'n collectie te dichten.
Over nieuwe muziek gesproken: John Peel draaide gisteren de nieuwe single van Cornershop. Een wonderlijk , aan elkaar geplakt allegaartje van dubreggae en sixties-soul waar iemand dwars door heen op een goedkoop keyboardje zit te spelen. De site van hun platenmaatschappij kan ons helaas niet vertellen hoe en wanneer een en ander in de winkel ligt maar wel dat het nieuwe werk put a huge grin on our faces. Kan ik begrijpen.
Music: How To Be Smug Jane Dark van de Village Voice reageert op dit artikel van Nick Hornby waar ik van de week al naar linkte (en uit het commentaar dat er toen bij stond zul je begrijpen dat ik het grotendeels met deze reactie eens ben. Alhoewel ik het allemaal lang niet zo eloquent en intelligent op had kunnen schrijven).
Met Oxide en Neutrinonaar Ayia Napa. Weinig spelelement, maar coole muziek en je schijnt nog wat te kunnen winnen ook. Bij MTV, maar volgens mij is Trash Hotel leuker. Een van m'n huisgenoten - die overigens al weer naar huis is - kwam uit Cyprus en dus werd elke tv-reclame voor een willekeurige Ayia Napa-cd met gejuich ontvangen. Niet dat ze ook maar enig idee had wat 2-step was.
MP3 Van De Dag: Junk van de Cigarettes. Da's dezelfde jongen als van Britney Shakespeare van een tijdje terug. Hij blijkt helemaal niet uit Albanië te komen, maar uit Brazilië. Rio om precies te zijn. Ook erg cool. Dit klinkt precies als de Jesus & Mary Chain en daar is natuurlijk helemaal niets mis mee.
Tuesday, August 28, 2001
De mensen op het Popbitch messageboard zijn sinds gisteren helemaal in de ban van Shit Kid, een soort van Deense uitvoering van Lil' Bow Wow (of een Scandinavische Jordy, wat je wil). Voor wie geen Deens kan lezen: onder Sjov wordt ons beloofd dat we daar binnenkort met een Shit Machine kunnen spelen. Luister bij cdskiven.dk naar fragmenten van z'n album Når Vi Sparker Biiip. Mijn favoriet is Shitkid's Fiësta.
Winnaar van de award voor Meest Spraakmakende 3voor12-Recensent Tijdens Het Lowlands Festival is zonder twijfel Gerard Walhof met gemiddeld 13.75 reacties per recensie (stand van zaken dinsdagochtend iets voor enen; de thuiskomers lijken ook hun zegje te willen doen dus het precieze getal kan nog veranderen). Vooral z'n stukjes over de Prodigy en Live weten de gemoederen flink bezig te houden. Op gepaste afstand volgen Helmut Boeijen en Ariën Rasmijn met respectievelijk gemiddeld 5.3 en 4.8 reacties per recensie. Job De Wit moet volgend jaar iets beter z'n best doen, want van zijn 8 bijdrages weet alleen z'n recensie van het optreden van Tricky een schamele 5 reacties te genereren (gemiddelde: .625). En nee, ik ga niet na lopen tellen in hoeveel van de reacties het woord recensie verkeerd staat gespeld (nl als recentie).
Ter gelegenheid van hun nieuwe album, Run Come Save Me, presenteert Roots Manuva vanaf vandaag tot aan vrijdag elke dag een nieuwe, exclusieve MP3 op z'n website.
Monday, August 27, 2001
Heeft Oor toekomst?: beetje vage column naar aanleiding van het dertigjarig bestaan van Oor bij Music Planet. Belangrijkste argument waarom het met Oor gedaan zou zijn is dat men te veel aandacht zou besteden aan artiesten van laag allooi als Vader Abraham en Britney Spears. Nou vraag ik me ten eerste al af of de Oor de laatste jaren echt zoveel platter is dan vroeger en bovendien is dit argument gebaseerd op de nogal achterhaalde gedachte dat er zoiets is als een duidelijk afgebakende goed/fout scheiding tussen alternatieve en commerciele muziek. Met integere, hardwerkende, echte liedjes schrijvende rockers met hun gitaar aan de ene kant en geldbeluste, ongetalenteerde domme blondjes die staan te playbacken aan de andere kant. De meest vernieuwende en opwindende muziek komt vandaag de dag júist uit de hoek van de r&b, hiphop en pre-fab pop terwijl gitaarrock - een enkele uitzondering daargelaten - steeds vervelender, zin- en ziellozer aan het worden is. Dat betekent overigens niet dat ik de Oor hier ga lopen verdedigen. Ben zelf al jaren geen abonnee meer, maar dat is vooral omdat ik het zo'n veschrikkelijk saai blad vond. Als dat ding iedere 14 dagen weer op de mat plofte was het altijd hard werken om het van voor tot achter helemaal door te ploegen. Veel voorspelbare interviews (met inderdaad voorspelbare onderwerpen) maar vooral de recensies zijn slaapverwekkend. Het lijkt alsof een live- of cd-recensie bij de Oor vooral níet aangenaam om te lezen mag zijn. Op een enkele uitzondering na - met name Erik Van Der Berg en af en toe Helmut Boeijen - lijkt er bij de Oor niemand rond de lopen die een paar bevlogen, intelligente, humorvolle volzinnen achter elkaar uit z'n pen krijgt. Daar komt nog eens bij dat ze voor ieder genre een specialist hebben - iemand voor de hiphop, iemand voor de symfo, iemand voor de ingewikkelde electronica, iemand voor de lounge en Japanse pop etc - maar die mensen lijken vaak alleen maar oog (of eigenlijk: oor) te hebben voor hun genre, zodat de wereldmuzieker die ene nieuwe wereldmuziek-cd alleen maar vergelijkt met andere wereldmuziek. Terwijl ik, als gemiddelde consument, gewoon wil weten of het een interessante cd in het algemeen is. Bovendien levert het een boel nietszeggende, middelmatige redelijkheid op. En da's dus saai.
Ex-Posies-frontman Frank Black moest het daardoor doen met een nauwelijks half gevulde tent, en dat verdiende hij nu ook weer niet. Zijn mengeling van nieuw werk en Posies-favorieten klonk energiek en overtuigend.
MP3 Van De Dag: Dusseldorf van het binnenkort te verschijnen album van Billy Mahonie, What Becomes Before, maar nu in een speciale Mouse On Mars-versie. Bonuspunten voor wie weet waar de band Billy Mahonie zich naar vernoemd heeft.
